Verbum

úmstürzen

1. vt

1) пераку́льваць, разва́льваць, разбура́ць

2) звярга́ць, скіда́ць (уладу)

2. vi (s)

1) па́даць, абва́львацца, абрына́цца

2) па́сці (пра грамадскі лад, уладу)

Rücktritt m -(e)s, -e

1) адста́ўка;

den ~ ántreten* пада́ць у адста́ўку

2) (von D) адмаўле́нне (ад чаго-н.);

~ von éinem Vertrág (аднабако́вае) анулява́нне дагаво́ра

fállen* I vi (s)

1) па́даць;

auf die [zur] Érde ~ па́даць [упа́сці] на зямлю́;

einánder in die Árme ~ кі́нуцца адзі́н аднаму́ ў абды́мкі;

~ lássen* упусці́ць, вы́пусціць; адмо́віцца (ад каго-н., чаго-н.); адвярну́цца (ад каго-н.);

die Máske ~ lássen* скі́нуць ма́ску

2) па́даць, паніжа́цца;

das Barométer fällt баро́метр па́дае

3) па́сці, загі́нуць;

er fiel als Held ён загі́нуў геро́ем

4) па́сці, зда́цца (пра горад і г.д.); па́сці, быць скі́нутым [зве́ргнутым] (пра ўрад)

5) ісці́, выпада́ць (пра снег, дождж, расу)

6) па́даць (пра святло)

7) па́даць, выпада́ць на до́лю;

die Wahl fiel auf ihn вы́бар паў на яго́ до́лю;

das fällt ihm leicht [schwer] гэ́та дае́цца яму́ лёгка [ця́жка];

die Entschéidung ist gefállen рашэ́нне прыня́та

8):

j-m auf die Nérven ~ нервава́ць, раздражня́ць каго́-н.;

j-m ins Wort ~ перабіва́ць каго́-н.;

díese Fárbe fällt ins Gélbe гэ́ты ко́лер адліва́е [аддае́] жо́ўтым;

j-m zur Last ~ быць каму́-н. ця́жарам;

j-m zur Ópfer ~ стаць ахвя́рай каго́-н.;

◊

die Würfel sind gefállen! жэ́рабя кі́нута!

prásseln vi

1) трашча́ць, патрэ́скваць;

das Féuer prásselte im Ófen дро́вы патрэ́сквалі ў пе́чы

2) па́даць з шу́мам;

der Régen prásselt auf das Dach дождж бубні́ць па да́ху [страсе́]