tap
I [tæp]
1.
v.i. (-pp-)
1) лёгка сту́каць
to tap on a window — пасту́каць у вакно́
2) прыту́пваць
She tapped her foot on the floor — Яна́ ту́пала наго́й аб падло́гу
3) адбіва́ць, высту́кваць
to tap a rhythm — адбіва́ць рытм
to tap time — адбіва́ць такт
4) выбіва́ць, вытраса́ць
to tap the ashes out of a pipe — выбіва́ць по́пел зь лю́лькі
2.
v.t.
падбіва́ць (набо́йкі)
3.
n.
1) лёгкі стук
There was a tap at the door — Пачу́ўся стук у дзьве́ры
2) набо́йка f.
3) чачо́тка f. (та́нец)
II [tæp]
1.
n.
1) вадаправо́дны кран
2) ко́рак -ка m., за́тычка f.; шпунт -а m.
3) про́ба (алькаго́льнага напі́тку)
4) Electr. гняздо́ m., адво́д -у m.
5) падслухо́ўваньне тэлефо́нных гу́тарак
2.
v.t.
1) рабі́ць падсо́чку
2) адкарко́ўваць, адкаркава́ць
to tap a cask — адкаркава́ць бо́чку і ўста́віць кран
3) выпуска́ць ва́дкасьць
4) Med. рабі́ць прако́л (для выпуска́ньня ва́дкасьці)
5) падслухо́ўваць (тэлефо́нную гу́тарку)
6) рабі́ць нутраны́ нарэ́з (у трубе́)
•
- on tap
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
уро́кI м.
1. Stúnde f -, -n, Únterrichtsstunde f;
дава́ць уро́кі Stúnden gében*; Únterricht ertéilen [gében*];
2. (заданне) Áufgabe f -, -n, Schúlaufgabe f, Háusaufgabe f;
рабі́ць уро́кі die Áufgaben [Háusaufgaben, Schúlaufgaben] máchen;
адка́зваць уро́к die Áufgabe hérsagen;
3. перан. Léhre f -, -en; Beléhrung f;
гэ́та бу́дзе [паслу́жыць] табе ўро́кам das wird dir éine Léhre sein;
атрыма́ць до́бры ўро́к gehörig Léhrgeld záhlen;
уро́к не пайшоў яму́ на кары́сць er hat nichts zúgelernt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
по́спех м.
1. Erfólg m -(e)s, -e, Fórtschritt m -(e)s, -e; Gelíngen n -s (удача);
зы́чу [жада́ю] Вам по́спеху! ich wünsche Íhnen viel Erfólg!;
мець по́спех Erfólg háben; gut ábschneiden* (разм.);
карыста́цца по́спехам Zúspruch háben (пра даклад і г. д.);
не мець по́спеху kéinen Erfólg háben; dúrchfallen* vi (s) (праваліцца);
2. (дасягненне) Léistung f -, -en; Erfólg m;
дамагчы́ся зна́чных по́спехаў bedéutende Erfólge erzíelen;
рабі́ць по́спехі Fórtschritte máchen, vórwärts kómmen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
dip
[dɪp]
1.
v.t.
1) акуна́ць; занура́ць
2) зачэ́рпваць; чарпа́ць
3) апуска́ць і адра́зу ўздыма́ць
dip the flag — салютава́ць сьця́гам
4) спушча́цца ўні́з
5) рабі́ць рэвэра́нс
2.
n.
1) акуна́ньне, апушча́ньне n. (у ва́дкасьць)
2) ва́дкасьць, раство́р (для фарбава́ньня, чы́сткі)
3) рапто́ўны спад (гары́, цэ́наў)
•
- a cheese dip
- dip into
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
index
[ˈɪndeks]
1.
n., pl. -dexes or -dices
1) і́ндэкс, пака́зьнік, паказа́льнік, сьпіс -у m.; пералі́к -у m
2) паказа́льнік -а m. (даро́гаў)
3) стрэ́лка f. (у прыла́дах)
4) Math. пака́зьнік -а m. (ступе́ні, ко́раня)
2.
v.t.
1) упі́сваць, запі́сваць, зано́сіць (у сьпіс)
2) рабі́ць індэ́кс, пералі́к
•
- the index finger
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
margin
[ˈmɑ:rdʒɪn]
1.
n.
1) палі́ pl. only (сшытка́, кні́гі і гд)
2) край -ю m.; бе́раг -у m.; мяжа́ f.
the margin of a forest — узьле́сак -ку m., узьле́сьсе n.
3) запа́с -у m.; рэзэ́рва f.
2.
v.t.
1) абво́дзіць
2) рабі́ць заце́мкі на паля́х
3) пакіда́ць запа́с (гро́шай)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
mint
I [mɪnt]
n.
1) мя́та f.
2) мя́тная цуке́рка
II [mɪnt]
1.
n.
1) манэ́тны двор
2) мно́ства n.
mint of money — ку́ча гро́шай
mint of trouble — ку́ча непрые́мнасьцяў
2.
v.t.
1) чака́ніць (манэ́ты)
2) рабі́ць; твары́ць; фабрыкава́ць
3.
adj.
беззага́нны, як но́вы
in mint condition — у беззага́нным ста́не
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
overrun
[,oʊvərˈrʌn]
v., -ran, -run, -running
1) заглуша́ць (пра зе́льле), апано́ўваць, рабі́ць набе́г (на чужы́ край)
2) разраста́цца
Vines overran the wall — Вінагра́д разро́сься на ўсю́ сьцяну́
3) перадо́ўжваць, перабіра́ць (да́дзены час)
The speaker overran the time set for him — Прамо́ўца перабра́ў да́дзены яму́ час
4) пераліва́цца, цячы́ празь верх
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
extract
1. [ɪkˈstrækt]
v.t.
1) вырыва́ць (зуб), выця́гваць; дабіва́цца (сло́ва пра́ўды, прызна́ньня)
2) здабыва́ць (жале́за, ву́галь)
3) вымуша́ць pf. (доўг)
4) выціска́ць (сок)
5) рабі́ць вы́цягі з кні́гі, выбіра́ць пры́клады
6) Math. здабыва́ць ко́рань
2. [ˈekstrækt]
n.
1) уры́вак -ўку m., вы́цяг -у m. (з тэ́ксту)
2) экстра́кт -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gather
[ˈgæðər]
1.
v.t.
1) зьбіра́ць
2) зрыва́ць; зьбіра́ць ураджа́й
3) набыва́ць, набіра́ць (ху́ткасьці), назапа́шваць, памнажа́ць (сі́лы)
4) ду́маць; рабі́ць высно́ву
5) зьбіра́ць, мо́ршчыць (лоб); зьбіра́ць у скла́дкі або́ збо́ркі (спадні́цу)
2.
v.i.
1) зьбіра́цца (пра нато́ўп, хма́ры)
2) нарыва́ць (пра ра́ну)
3) мо́ршчыцца
•
- gather breath
- gathers
- gather up
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)