Fuer n -s, -

1) аго́нь, по́лымя;

~ nmachen распалі́ць аго́нь;

~ ist usgegangen аго́нь пату́х;

in ~ gerten* загарэ́цца

2) пажа́р

3) стральба́;

dirktes ~ стральба́, страляні́на прамо́й наво́дкай;

bebachtetes ~ аго́нь, які́ карэкці́руецца;

~ uslösen [eröffnen] адкры́ць аго́нь

4) запа́л, па́лкасць;

mit ~ жва́ва, ажыўлена;

~ und Flmme sein (für A) захапі́цца (кім-н., чым-н.);

die Hand für j-n [für etw.] ins ~ lgen даць галаву́ адсе́кчы за каго́-н. [за што-н.];

für j-n durchs ~ ghen* пайсці́ за каго́-н. у аго́нь і ваду́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gewnnen*

1. vt

1) выйграва́ць (von D – у каго-н.)

2) горн. здабыва́ць

3) атры́мліваць, набыва́ць;

influss ~ набы́ць уплыў;

j-n für sich ~ схіля́ць каго́-н. на свой бок;

berhand ~ узя́ць верх (над кім-н.);

den indruck ~ атрыма́ць ура́жанне

2. vi

1) (an D, bei D) вы́йграць (у якіх-н. адносінах);

die Sche gewnnt an Klrheit спра́ва стано́віцца больш я́снай;

zwei zu eins ~ спарт. вы́йграць з лі́кам два-адзі́н

2) (von D) атры́мліваць вы́гаду [кары́сць] (з чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kraft f -, Kräfte

1) сі́ла, магу́тнасць, моц;

aus igener ~ ула́снымі [сваі́мі] сі́ламі;

das geht über mine Kräfte гэ́та звыш маі́х сіл;

sine Kräfte mit j-m mssen* ме́рацца сі́ламі з кім-н.;

mit ller ~ з усі́х сіл;

von Kräften kmmen* знемага́ць, знясі́лець;

in ~ trten* увайсці́ ў сі́лу;

in ~ stzen уво́дзіць (закон);

Kräfte schöpfen чэ́рпаць сі́лы;

tribende ~ ру́хаючая сі́ла;

in ~ bliben* захо́ўваць сі́лу;

ußer ~ trten* тра́ціць сі́лу

2) фіз. эне́ргія

3) рабо́тнік, працаўні́к; pl ка́дры;

usgebildete Kräfte падрыхтава́ныя ка́дры

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rchnen

1.vi

1) лічы́ць, вылі́чваць;

im Kopf ~ падлі́чваць у галаве́;;

von hute an gerchnet пачына́ючы з сённяшняга дня

2) (auf A) разлі́чваць, спадзява́цца (на каго-н., на што-н.)

3) (mit D) лічы́цца (з кім-н., з чым-н.)

2. vt

1) раша́ць, вылі́чваць, падлі́чваць

2) (zu D) прылі́чваць (да каго-н., да чаго-н.);

das muss man ihm zur hre ~ гэ́та ро́біць яму́ го́нар;;

j-m etw. zum [als] Verdenst ~ ста́віць каму́-н. што-н. у заслу́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

scharf

1. a во́стры

2) рэ́зкі, прані́злівы

3) е́дкі

4) во́стры, то́нкі (пра слых)

5) мо́цны (пра акуляры);

~e Patrnen баявы́я патро́ны [набо́і];

ein ~er Schuss тра́пны стрэл;

auf j-n [auf etw.] ~ sein мо́цна ціка́віцца кім-н. [чым-н.]; разм. пра́гнуць, мо́цна хаце́ць [жада́ць] (чаго-н.), ква́піцца (на што-н.)

2. adv

1) во́стра (навастрыць)

2) дакла́дна; ува́жліва; пі́льна;

~ bewchen пі́льна ахо́ўваць

3) рашу́ча; рэ́зка; энергі́чна;

~ drchgreifen* прыня́ць рашу́чыя ме́ры;

~ mchen падбухто́рваць, ве́сці кампа́нію супро́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

узро́вень м. Niveau [-´vo:] n -s, -s (тс. перан.); bene f -, -n, Stand m -es, -stände;

жыццёвы ўзро́вень Lbensstandard m -(e)s, -s;

узро́вень вытво́рчых сіл эк. Entwcklungsstand der Produktvkräfte;

ні́зкі ўзро́вень Tefstand m;

высо́кага ўзро́ўню niveauvoll [-´vo:];

узро́вень вады́ Wsserstand m;

над узро́ўнем мо́ра геагр. über dem Meresspiegel;

на высо́кім тэхні́чным узро́ўні tchnisch hchstehend, auf hhem tchnischem Niveau;

на недастатко́ва высо́кім узро́ўні niveaulos [-´vo:-];

на ўзро́ўні auf glicher Höhe (з чым-н. mit D);

стаць на ўзро́вень з кім-н. sich auf j-s Niveau erhben*;

быць на ўзро́ўні перан. den gestllten Frderungen entsprchen*;

канта́кты на найвышэ́йшым узро́ўні Kontkte auf höchster bene;

сустрэ́ча на найвышэ́йшым узро́ўні паліт., дып., тс. перан. Gpfelkonferenz f -, -en;

ве́сці перамо́вы на ўзро́ўні міні́страў паліт. auf Minsterebene verhndeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зве́сці

1. (зверху ўніз) herbführen vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinbführen vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (адвесці на другое месца) bführen vt; wgführen vt;

3. (дапамагчы сустрэцца) zusmmenführen vt;

4. (сабраць у адно месца) zusmmenführen vt, zusmmenbringen* vt;

5. (скласці ў адзінае цэлае) verinigen vt; zusmmenfassen vt;

6. (знішчыць) usmerzen vt; usrotten vt; vertlgen vt;

7. (абмежаваць, скараціць) reduzeren vt, beschränken vt; zurückführen vt (да чаго-н. auf A);

8. (збіць з правільнага жыццёвага шляху) verliten vt, verführen vt, vom rchtigen Weg bbringen*;

зве́сці бро́вы die Bruen zusmmenziehen*;

зве́сці канцы́ з канца́мі разм. (finanzill) (mit Müh und Not) über die Rnden kmmen*;

зве́сці раху́нкі з кім-н. mit j-m brechnen;

зве́сці ў магі́лу [труну́, на той свет, у зямлю́] ins Grab [unter die rde] brngen*;

зве́сці на нішто́ [да нуля́] zunchte mchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

master

[ˈmæstər]

1.

n.

1)

а) гаспада́р -а́ m., улада́льнік -а m.

б) капіта́н гандлёвага су́дна

the master of the house — гаспада́р дому, галава́ сям’і́

в) гаспада́р рабо́тнікаў, улада́льнік каня́, саба́кі

2) вало́даць чым

He was a perfect master of both languages — Ён даскана́ла вало́даў абе́дзьвюма мо́вамі

to be master of situation — быць гаспадаро́м стано́вішча

to be one’s own master — быць незале́жным, самасто́йным

3) esp. Brit. наста́ўнік -а m.

4) вялікі маста́к (пісьме́ньнік, кампазытар і пад.)

5) an old master — карці́на, скульпту́ра вялікага мастака́

6) ма́йстра -ы, ма́йстар -ра m.

7) магі́стар -тра m. (акадэмі́чная ступе́нь у Кана́дзе, Англіі, ЗША)

8) спада́рыч е́тлівае тытулава́ньне хлапца́, юнака́)

2.

adj.

1) гало́ўны

a master bedroom — гало́ўная спа́льня

2) высо́какваліфікава́ны

a master printer — высо́какваліфікава́ны друка́р

3.

v.t.

1) адо́льваць, асі́льваць, апано́ўваць, перамага́ць; падпарадко́ўваць сабе́; спраўля́цца

to master one’s anger — апанава́ць сваю́ злосьць

2) авало́дваць, трыва́ла засво́йваць

to master the English language — авало́даць анге́льскай мо́вай

3) кірава́ць кім

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fling

[flɪŋ]

1.

v.t. flung

1) кі́даць; шпурля́ць

to fling someone into jail — кі́нуць каго́ ў турму́

to fling fresh troops into a battle — кі́нуць сьве́жыя аддзе́лы ў бой

to fling a stone — шпурну́ць ка́мень

2) пазіра́ць з пага́рдай, кіда́ць пага́рдлівы по́зірк

3)

а) кі́даць аб зямлю́, валі́ць; скіда́ць

the horse flung his rider — конь скі́нуў ездака́

б) (out) брыка́ць

4) кіда́ць (цень), напаўняць, по́ўніць (па́хам, гу́камі)

The flowers fling their fragrance around — Кве́ткі напаўня́юць паве́тра па́хам

5) уклада́ць, аддава́ць

To fling all energies — аддава́ць усе́ сілы, акуну́цца з галаво́ю (у пра́цу)

2.

v.i.

1) кі́дацца, выбяга́ць, выско́кваць

She flung out of the room — Яна́ вы́бегла з пако́ю

2) пачына́ць свары́цца, ла́яцца

3.

n.

1) кідо́к -ка́ m., по́швырак -ка m.

2) гуля́ньне n., прые́мнае ба́ўленьне ча́су

to have one’s fling — нагуля́цца, прые́мна паба́віцца

to have a fling with someone — мець рама́н з кім

3) зьнява́жлівая заўва́га; крыты́чныя напа́дкі

to have a fling at —

а) паспрабава́ць рабі́ць

б) пага́рдліва або́ зьнява́жліва выка́звацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

front

[frʌnt]

1.

n.

1) пе́рад чаго́

the front of the garden — пе́рад са́ду

a shirt front — пе́рад кашу́лі

2) пярэ́дні бок, фаса́д -а m.

3) Milit. фронт -у m.; перадавы́я пазы́цыі

service at the front — слу́жба на фро́нце

4) згуртава́насьць ро́зных гру́паў у змага́ньні (паліты́чным, эканамі́чным), фронт -у m.

the labour front — рабо́чы фронт

5) набярэ́жная f.; прымо́рскі бульва́р

6) informal прыкрыцьцё n.; фаса́д -у m.; шы́льда f.

The club was just a front for gangster activities — Клюб быў то́лькі прыкрыцьцём для гангстэ́рскае дзе́йнасьці

2.

adj.

1) пярэ́дні

the front line — пярэ́дняя лі́нія

2) Phon. пярэ́днеязы́чны (пра гало́сныя)

3.

v.t.

1) быць паве́рнутым пе́радам

Our house fronts the park — Наш дом паве́рнуты пе́радам да па́рку

2) супрацьстая́ць; супраці́віцца

4.

v.i.

1) выхо́дзіць на што (быць накірава́ным у які́-н. бок)

The house fronts on the sea — Дом выхо́дзіць на мо́ра

2) informal (for) служы́ць фаса́дам, прыкрыва́ць што

change front — завярну́ць (-ца) у і́ншы бок

in front of — пе́рад кім-чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)