Verbum

унясе́нне н.

1. (рэчаў і г. д.) Hinéintragen n -s (у напрамку ад таго, хто гаворыць); Heréintragen n -s (у напрамку да таго, хто гаворыць);

2. с.-г.:

унясе́нне ўгнае́нняў Düngung f -, -en, Düngerstreuen n -s;

3. фін. (грошай і г. д.) Éinzahlung f -, -en;

4. (запісу і пад.) Éintragung f -, -en, Éintragen n -s; Áufnahme f -;

унясе́нне ў пратако́л Áufnahme in das Protokóll

уплы́ў м.

1. Éinfluss m -es, -flüsse; Áuswirkung f -, -en (умовы і г. д.); Éinwirkung f -, -en (уздзеянне);

уплы́ў асяро́ддзя Úmwelteinflüsse pl;

рабі́ць уплы́ў Éinfluss áusüben, be¦éinflussen vt;

паддава́цца ўплы́ву únter j-s Éinfluss geráten*, sich be¦éinflussen lássen*;

быць пад уплы́вам каго-н. von j-m be¦éinflusst wérden;

2. (аўтарытэт) Éinfluss m, Gewícht n -(e)s, -e, Ánsehen n -s;

карыста́цца ўплы́вам Éinfluss háben; Ánsehen besítzen*

утры́мліваць​^II

1. (трымаць) hálten* vt, erhálten* vt; instánd [in Stand] hálten* (цэлым, не пашкоджаным);

утры́мліваць у чысціні́ sáuber hálten*;

утры́мліваць у до́брым ста́не in gúten Zustánd hálten*;

утры́мліваць пад а́рыштам in Haft hálten*;

2. (каго-н.) unterhálten* vt, unterstützen vt;

3. (мець у сваім складзе) enthálten*vt, éinschließen* vt; fássen vt;

утры́мліваць у сабе́ (уключаць) be¦ínhalten* vt;

руда́ ўтры́млівае шмат жале́за das Erz hat éinen hóhen Éisengehalt

чужы́ fremd;

пад чужы́м і́мем únter fálschem Námen, únter éinem Décknamen;

з чужы́х слоў wie man erzählt, vom Hörensagen;

◊

чужы́мі рука́мі жар заграба́ць ≅ sich (D) die Kastáni¦en aus dem Féuer hólen lássen*;

сядзе́ць на чужы́м гарбе́ j-m auf der Tásche líegen*;

на чужо́е дабро́ нясі́ слёз вядро́ ≅ böser Gewínn fährt bald dahín;

у чужо́й царкве́ све́чак не папраўля́й ≅ in Rom tu wie Rom tut

збі́цца

1. (заблытацца) sich verwírren, írre wérden; aus dem Konzépt kómmen*;

збі́цца з даро́гі vom Wég(e) ábkommen*, sich verírren;

збі́цца з нагі́ aus dem Schritt kómmen*;

2. (пра шэрсць, воўну) sich zusámmenballen, sich zusámmenknäueln;

3. разм. (аб абцасах) ábgetreten [ábgelaufen] sein;

4. (у кучу) sich zusámmendrängen;

5. (пра павязку, шапку і пад.) sich verschíeben*; verrútschen vi (s);

◊

збі́цца з ног sich (D) die Füße [die Hácken] áblaufen*