уплы́ў м.

1. Éinfluss m -es, -flüsse; Áuswirkung f -, -en (умовы і г. д.); Éinwirkung f -, -en (уздзеянне);

уплы́ў асяро́ддзя Úmwelteinflüsse pl;

рабі́ць уплы́ў Éinfluss áusüben, be¦éinflussen vt;

паддава́цца ўплы́ву únter j-s Éinfluss geráten*, sich be¦éinflussen lássen*;

быць пад уплы́вам каго-н. von j-m be¦éinflusst wérden;

2. (аўтарытэт) Éinfluss m, Gewícht n -(e)s, -e, Ánsehen n -s;

карыста́цца ўплы́вам Éinfluss háben; Ánsehen besítzen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)