Verbum

éinlaufen* vi (s)

1) увахо́дзіць у га́вань (пра карабель)

2) паступа́ць (пра тавары, пісьмы);

die Post ist éingelaufen по́шта прыйшла́

3) збяга́цца (пра тканіну);

◊

j-m das Haus ~ надаку́чыць каму́-н. (наведваннем)

entfrémden

1. vt (D)

1) рабі́ць чужы́м (каго-н.), аддаля́ць (ад каго-н.)

2) адчужа́ць (у каго-н.)

2. vi (s) і ~, sich (D) станаві́цца чужы́м (каму-н.), астыва́ць (да каго-н.)

Schwanz m -es, Schwänze

1) хвост (у розн. знач.);

den ~ éinziehen* [hängen lássen*] падтулі́ць хвост

2) за́дняя ча́стка;

◊

j-m auf den ~ tréten* пакрыўдзіць каго́-н. (літаральна наступі́ць каму́-н. на хвост)

Títel m -s, -

1) ты́тул; загало́вак

2) ты́тул, зва́нне;

den ~ führen мець зва́нне;

sich (D) den érsten ~ erkämpfen спарт. заваява́ць зва́нне чэмпіёна;

séinen ~ an j-n verlíeren* спарт. прайгра́ць каму́-н. першынство́

übertrágen* I vt

1) перано́сіць

2) перадава́ць, транслі́раваць;

durch den Rúndfunk ~ транслі́раваць па ра́дыё

3) усклада́ць (на каго-н.), даруча́ць (каму-н.)

4) пераклада́ць (на іншую мову);

in Musík ~ перакла́сці на му́зыку

vergében* I vt (D)

1) прадстаўля́ць, перадава́ць, аддава́ць, раздава́ць (што-н. каму-н.); размярко́ўваць (што-н.);

noch zu ~ яшчэ́ свабо́дны; разм. незаму́жняя

2) дарава́ць, праба́чыць

2.:

sich (D) [séinem Ánsehen] étwas ~ тра́ціць [губля́ць] сваю́ го́днасць

géigen vt, vi ігра́ць на скры́пцы;

◊

j-m gründlich die Wáhrheit ~ вы́казаць каму́-н. усю́ пра́ўду;

j-n nach Háuse ~ адшы́ць каго́-н.;

ich wérde dir éinen ánderen Tanz ~! ты ў мяне́ паска́чаш!

háuchen

1. vt ды́хаць, выдыха́ць;

j-m etw. ins Ohr ~ шапну́ць каму́-н. што-н. на ву́ха

2. vi

1) дуць, дзьму́хаць (auf, gegen A – на што-н.)

2) лінгв. вымаўля́ць з прыдыха́ннем