fail
[feɪl]
1.
v.i.
1) цярпе́ць няўда́чу; не ўдава́цца
he failed — яму́ не ўдало́ся, ён завалі́ў спра́ву
2) не става́ць, не хапа́ць; адсу́тнічаць
3) тра́ціць сі́лы; занепада́ць, слабе́ць; паступо́ва заміра́ць
4) банкрутава́ць
5) ня здаць экза́мену
2.
v.t.
1) ня слу́хацца (ра́ды)
2) падво́дзіць, расчаро́ўваць
3) ста́віць ву́чню дрэ́нную адзна́ку; зрэ́зваць на экза́мэне
•
- without fail
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
крыж м.
1. у розн. знач. Kreuz n -es, -e;
крыж на ко́льцах спарт. Kréuzhang m -(e)s, -hänge;
вы́шыўка крыжам Kréuzstickerei f -, -en, Tapisseríe f -, -í¦en;
2. (ніжняя частка хрыбетніка) Kréuzbein n -(e)s, -e;
Чырво́ны крыж das Róte Kreuz;
◊
паста́віць крыж на чым-н. разм. etw. ábhaken, etw. ábschließen*; jéde Hóffnung áufgeben* (траціць надзею);
цалава́ць крыж гіст. schwören* vt, vi
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Hérrschaft f -, -en
1) панава́нне, ула́да;
j-n únter séine ~ bríngen* падпара́дкаваць каго́-н. сваёй ула́дзе;
die ~ über etw. (A) verlíeren* тра́ціць ула́ду над чым-н.;
~ über sich háben вало́даць сабо́й
2) pl паны́, гаспадары́;
méine ~en! пано́ве!, спадары́!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Nerv m -s і -en [-fən і -vən], -en [-fən і -vən] нерв;
die ~en behálten* не тра́ціць самавало́дання, не бянтэ́жыцца, захо́ўваць спако́й;
~en háben нервава́цца;
j-m auf die ~en fállen* [géhen*] дзе́йнічаць каму́-н. на не́рвы;
das geht mir auf die ~en гэ́та мяне́ раздражня́е
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lose
[lu:z]
1.
v., lost, losing, v.t.
1) губля́ць
He lost his book — Ён згубі́ў сваю́ кні́гу
2) тра́ціць, стра́чваць
to lose patience — стра́ціць цярплі́васьць
to lose one’s head — здурэ́ць
3) прайграва́ць (гро́шы, закла́д)
4) марнава́ць (час, наго́ду)
2.
v.i.
губля́цца, стра́чвацца
to get lost — згубі́цца
The ship and its crew were lost — Карабе́ль і яго́ная кама́нда згубі́ліся або́ былі́ стра́чаныя
•
- lose oneself
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
muddle
[ˈmʌdəl]
1.
v.
1) блы́таць; заблы́тваць, пазбаўля́ць я́снасьці; зьбіва́ць з панталы́ку
2) ап’яня́ць, адурма́ньваць
3) каламу́ціць (ваду́)
4) тра́ціць дарма́ (гро́шы, час); растра́чваць, марнава́ць (гро́шы)
5) дзе́яць бяз пля́ну, рабі́ць абы-я́к
6) to muddle through — не́як даць ра́ды, не́як даве́сьці спра́ву да канца́
2.
n.
непара́дак -ку, балага́н -у m.; замяша́ньне n., блы́таніна f.
to make a muddle of — зблы́таць, пераблы́таць усё
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Mut m -(e)s
1) му́жнасць, сме́ласць, адва́га;
zäher ~ упа́ртасць;
kécker ~ адва́га, до́блесць;
den ~ éinsetzen праяві́ць му́жнасць;
den ~ sínken lássen* тра́ціць му́жнасць;
~ fássen [áufbringen*] набра́цца сме́ласці;
j-m ~ máchen падбадзёрваць каго́-н.;
nur ~! смяле́й!, не бо́йся!
2) настро́й;
héiteren [fróhen, gúten] ~es sein быць у бадзёрым [вясёлым, до́брым] настро́і
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
stall
I [stɔl]
1.
n.
1) ста́йня f., хлеў -ява́ m.
2) сто́йла n.
3) кіёск -а m.
4) Brit. ме́сцы ў пе́ршых радо́х партэ́ру (у тэа́тры)
5) адзі́н з па́льцаў пальча́ткі
2.
v.t.
1) ста́віць жывёліну ў сто́йла
2) затры́мваць, прыпыня́ць
3.
v.i.
1) стая́ць у хляве́, ста́йні або́ сто́йле
2) затры́мвацца, спыня́цца (пра аўтамашы́ну)
3) заграза́ць
4) тра́ціць ху́ткасьць (пра самалёт)
II [stɔl]
v.
адця́гваць, цягну́ць, ухіля́цца, мару́дзіць
You have been stalling long enough — Хо́піць табе́ мару́дзіць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Narr m -en, -en
1) ду́рань, прыду́рак;
ein áusgemachter ~, ein ~ in Fólio [in Lébensgröße] кру́глы [набі́ты] ду́рань;
j-n zum ~en hálten* лічы́ць каго́-н. ду́рнем
2) дзіва́к
3) бла́зен;
sich zum ~en [éinen ~en] máchen рабі́ць з сябе́ штукара́ [камедыя́нта, ду́рня];
◊
éinen ~en an j-m, an etw. (D) gefréssen háben тра́ціць ро́зум ад каго́-н., чаго́-н.;
jédem ~en gefällt séine Káppe ≅ жыве́ кулі́к, дзе прывы́к; ко́жны кулі́к сваё бало́та хва́ліць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
toll a
1) шалёны (тс. перан.);
~ wérden ашале́ць
2) вар’я́цкі;
er gebärdet sich wie ~ ён паво́дзіць сябе́ як вар’я́т
3) шалёны; дзіва́цкі, дзі́кі;
ein ~er Éinfall шалёная [дзіва́цкая] ду́мка;
~es Zeug лухта́, глу́пства, недарэ́чнасць;
das ist doch zu ~! гэ́та ўжо́ зана́дта!;
das ist éine ~e Wírtschaft тут страшэ́нны беспара́дак; гэ́та жу́дасныя спра́вы
4) мо́цны, шалёны, надзвыча́йны;
~e Fréude вялі́кая [надзвыча́йная] ра́дасць;
er ist ~ auf… (A) ён тра́ціць ро́зум па…;
◊
er ist ~ und voll ён п’я́ны да непрыто́мнасці
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)