абмата́цца

1. (чым-н.):

абмата́цца ручніко́м sich (D) ein Hándtuch úm wickeln;

2. (вакол чаго-н.) sich umwíckeln, sich schlíngen* (um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абмата́ць, абмо́тваць

1. (чым-н.) umwíckeln vt, umwínden* vt, umschnǘren vt (вяроўкамі);

2. (вакол чаго-н.) wíckeln vt, schlíngen* vt (um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аду́рваць, адуры́ць (надакучыць каму-н.) belästigen vt (чым-н. mit D); lästig fállen* (каго-н. D); j-m in den Óhren líegen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заня́цца​I (узяцца за якую-н справу) sich an etw. (A) máchen; sich beschäftigen (чым-н. mit D); sich befássen (mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запару́шваць, запарушы́ць

1. verúnreinigen vt, verschmútzen vt;

2. (прысыпаць) (dünn) bestréuen vt, púdern vt (чым-н. mit D); bedécken vt, überschǘtten vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заразі́цца

1. sich ánstecken (у каго-н. bei D, чым-н. mit D); sich éine Infektiónskrankheit hólen [zúziehen*];

2. перан. mítgerissen [fórtgerissen] wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заціна́цца разм.

1. behárren vi, hártnäckig bestéhen* (у чым-н. auf D); stéif und fest beháupten;

2. (затаіць злосць) den Groll verbérgen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

exception

[ɪkˈsepʃən]

n.

1) вы́нятак -ку m.

with the exception of… — за вы́няткам каго́-чаго́

2) пярэ́чаньне, запярэ́чаньне n.

to take exception —

а) не згаджа́цца з чым, пярэ́чыць

б) чу́цца абра́жаным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

forerun

[ˈfɔrrʌn]

v.t. -ran, -run, -running

1) бе́гчы напе́радзе

2) папярэ́днічаць; быць, адбыва́цца, здара́цца пе́рад чым

3) быць зна́кам перасьцяро́гі

4) папярэ́дзіць (зрабі́ць ране́й за каго́)

5) апярэ́джваць, выпярэ́джваць; пераганя́ць, абганя́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

assist

[əˈsɪst]

1.

v.t.

дапамага́ць, падтрымо́ўваць, супрацо́ўнічаць

2.

v.i. (in)

бра́ць удзе́л у чым, (at) прысу́тнічаць

He assisted at a meeting — Ён бра́ў удзе́л у збо́рцы

3.

n.

дапамо́га, падтры́мка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)