undulate

1. [ˈʌndʒəleɪt]

v.i.

1) хвалява́цца (пра ваду́, мо́ра)

2) быць хва́лістым

undulating hair — кучара́выя валасы́

2.

v.t.

выкліка́ць хвалява́ньне (вады); рабі́ць хва́лістым

3. [ˈʌndʒələt]

adj.

хва́лісты (пра валасы́); кучара́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абавя́заны verpflíchtet; часцей перакладаецца формамі дзеясл müssen* і sóllen* (+ inf без zu);

я абавя́заны гэ́та зрабі́ць ich muß es tun;

ты не абавя́заны гэ́тага рабі́ць du sollst es nicht tun;

па-тво́йму [па-ва́шаму], я абавя́заны быў гэ́та цярпе́ць! іран. ich sóllte mir das gefállen lássen!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Appéll m -s, -e

1) за́клік, зваро́т (an A – да каго-н.)

2) пераклі́чка, збор;

den ~ ábhalten* рабі́ць пераклі́чку

3) юрыд. апеля́цыя, пратэ́ст

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábsetzen

1. vt

1) ста́віць (на зямлю)

2) здыма́ць (капялюш)

3) звальня́ць, здыма́ць (з пасады)

4) збыва́ць (тавар)

2. vi рабі́ць перапы́нак, спыня́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

säumen

1. vt

1) рабі́ць аблямо́ўку, падру́бліваць

2) акружа́ць;

der Weg ist mit Sträuchern gesäumt аба́пал даро́гі расту́ць кусты́

2. vi мару́дзіць, прамару́джваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schmérzen vi, vt бале́ць, прыно́сіць боль, рабі́ць балю́ча;

mir [mich] schmerzt der Kopf у мяне́ балі́ць галава́;

es schmerzt mich, dass… мне балю́ча [го́рка], што…

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tráchten vi (nach D) імкну́цца (да чаго-н.), дамага́цца, дабіва́цца (чаго-н.);

j-m nach dem Lében ~ рабі́ць зама́х на чыё-н. жыццё

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verdrúss m -es, -e пры́красць, непрые́мнасць, засмучэ́нне;

éinen ~ háben перажы́ць засмучэ́нне, [непрые́мнасць];

j-m ~ beréiten [bríngen*, máchen] засмуча́ць каго́-н., рабі́ць каму́-н. непрые́мнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

indent

1. [ɪnˈdent]

v.t.

1) уціска́ць, выціска́ць, вызубля́ць (сяке́ру, нажні́цы); насяка́ць (напі́льнік)

2) рабі́ць адсту́п (у тэ́ксьце)

2. [ˈɪndent]

n.

1) знак -у m., шчарбі́на, зару́біна, засе́чка f.

2) вы́емка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

inspect

[ɪnˈspekt]

v.t.

1) агляда́ць, правяра́ць

A dentist inspects the children’s teeth twice a year — Данты́ст агляда́е ў дзяце́й зу́бы дво́йчы на год

2) афіцы́йна кантралява́ць, правяра́ць; рабі́ць інспэ́кцыю, інспэктава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)