Verbum

каштава́ць​^I (мець цану, вартасць) kósten vi; wert sein;

◊

чаго́ б гэ́та ні каштава́ла kóste es, was es wólle

легкаду́мны léichtsinnig, nicht ernst;

ста́віцца да чаго-н. легкаду́мна etw. zu leicht néhmen*, etw. auf die léichte Schúlter néhmen*

схі́льны (да чаго-н.) genéigt, veránlagt;

я схі́льны ду́маць … ich bin genéigt zu gláuben …; ich könnte beináh(e) gláuben …

счыта́ць, счы́тваць

1. (прачытаць з чаго-н. von D) áblesen* vt;

2. (зверыць з арыгіналам) kollationíeren vt; áblesen* vt

тулі́ць

1. (zart) drücken vt (да чаго-н. an, auf A);

2. перан. (хаваць каго-н.) Óbdach gewähren (D)

во́ддаль​^II прыназ. únweit (чаго-н. G, von D);

во́ддаль даро́гі стая́ла вёска únweit der Lándstraße lag ein Dorf

выкрада́льнік м.

1. (чаго-н.) Räuber m -s, -, Dieb m -(e)s, -e;

2. (каго-н.) Entführer m -s, -

вы́сечы

1. ábholzen vt (лес, дрэвы);

2. (частку чаго-н.) áushacken vt, heráushacken vt;

вы́сечы сук éinen Knórren heráushacken

го́дны​^I

1. (дастойны, шаноўны) würdig;

2. (які заслугоўвае чаго-н.) wert (G);

го́дны ўвагі bemérkenswert;

го́дны пахвалы́ lóbenswert

пазбаўле́нне н.

1. (чаго-н.) Entzúg m -(e)s, -züge;

2. (вызваленне) Befréiung f -; Erlösung f -; Réttung f - (выратаванне)