Verbum

тыл м. вайск., тс. перан. Hínterland n -(e)s, Rücken m -s, -;

напа́сці з тылу на каго-н. in den Rücken fállen (D);

абыхо́дзіць з тылу von hínten umgéhen*; im Rücken fássen;

захо́дзіць у тыл каму-н. j-n umgéhen*;

забяспе́чыць тыл den Rücken décken

указа́ць, ука́зваць

1. zéigen vt, vi, áufzeigen vt; ángeben* vt; wéisen* vt, vi;

указа́ць каму-н. даро́гу j-m den Weg zéigen [wéisen*];

2. (звярнуць увагу) hínweisen* vi, híndeuten vi, verwéisen* vt (на што-н. auf A);

указа́ць на памылкі auf die Féhler hínweisen*

гі́бель м.

1. Úntergang m -(e)s, -gänge, Verdérben n -s; Verfáll m -(e)s; Tod m -(e)s (смерць);

рыхтава́ць каму-н гі́бель j-m éinen Strick dréhen;

знахо́дзіцца на краі́ гі́белі kurz vor dem Úntergang sein;

2. разм. (мноства) Únmenge f -, Únzahl f -

здава́цца​^II

1. (спыніць супраціўленне) sich ergében*, kapitulíeren vi; die Wáffen strécken, den Kampf áufgeben*;

здава́цца ў пало́н sich ergében*, sich gefángen néhmen lássen*;

2. (даверыцца) sich verlássen* (каму-н., чаму-н. auf A);

3. разм. (аслабець) schwach [kráftlos] wérden; erschláffen vi (s), geschwächt [entkräftet] sein

наста́віць

1. (in gróßer Ménge) áufstellen vt, hínstellen vt;

2. (нацэліць) ríchten vt, éinstellen vt;

наста́віць каўне́р den Krágen hóchschlagen* аддз.;

◊

наста́віць (наве́сці) на ро́зум j-n auf die réchte Bahn führen;

наста́віць ро́гі каму-н. j-m Hörner áufsetzen, j-n zum Háhnrei máchen

пагі́бель ж. (смерць, гібель) Úntergang m -(e)s, Verdérben n -s; Verfáll m -(e)s (грамадства);

рыхтава́ць пагі́бель разм. éinen Strick dréhen (каму-н. D);

◊

гнуць у тры пагі́белі разм. j-n unterdrücken;

сагну́цца ў тры пагі́белі разм. sich zusámmenducken; éinen krúmmen Rücken máchen

свіння́ ж.

1. заал. Schwein n -(e)s, -e; Sau f -, Säue (самка);

2. разм. (неахайны) Dréckfink m -en, -en, Schmútzfink m, Férkel n -s, -;

3. разм. (подлы чалавек) Schwein n, Lump m -en, -en;

◊

падкла́сці каму-н. свінню́ разм. j-m ein Bein stéllen

прыпо́мніць sich etw. ins Gedächtnis (zurück)rúfen*, sich er¦ínnern (што-н. an A) zurückdenken* vi (што-н. an A); gedénken vt (каму-н. D); sich besínnen* (што-н. G, auf A) (успамінаць);

◊

яму́ гэ́та прыпо́мнілі das wurde ihm übel vermérkt, das wurde ihm ángekreidet

прысу́д м. юрыд. Úrteil n -s, -e;

абвінава́ўчы прысу́д Schúldspruch m -(e)s, -sprüche, Verúrteilung f -, -en;

апраўда́льны прысу́д Fréispruch m;

смяро́тны прысу́д Tódesurteil n;

вы́несці каму-н. прысу́д ein Úrteil über j-n fällen;

прыве́сці прысу́д у выкана́нне ein Úrteil vollstrécken неаддз. [vollzíehen* неаддз.]

ко́стачка ж.

1. kléiner Knóchen, Knöchelchen n -s, -; kléine Gräte (рыбіна);

2. бат. (плода) Kern m -(e)s, -e, Stein m -(e)s, -e;

вы́няць [даста́ць] ко́стачкі entkérnen vt;

◊

перамыва́ць каму-н ко́стачкі разм. j-n dúrchhecheln;

разбіра́ць што-н па ко́стачках etwas genáuest erörtern [bespréchen*]