кружы́цца

1. sich dréhen;

2. (апісваць кругі – пра драпежную птушку) Kréise zíehen*, kréisen vi;

3. (насіцца ў паветры – пра снег, пыл) wírbeln vi;

4. (блукаць) umhér¦irren vi (s);

кру́жыцца ў галаве́, кру́жыцца галава́ mir wird [ist] schwínd(e)lig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

jowl

I [dʒaʊl]

n.

1) ські́віца f.

2) шчака́ f.

II [dʒaʊl]

n.

1) падво́йны падбаро́дак, вальля́к -а m.

2) падгру́дак -ка m. (у жывёліны)

3) вальлё n., вальля́к -а́ m. (у пту́шак)

III [dʒaʊl]

n.

галава́ ры́бы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wíndig

1. a

1) ве́траны

2) ве́траны, легкаду́мны;

ein ~er Kopf ве́траная галава́

2. adv:

damít sieht es sehr ~ aus гэ́та спра́ва даво́лі ненадзе́йная

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

táumeln vi (h, s)

1) хіста́цца; дрэ́нна стая́ць на нага́х;

er táumelte vor Fréude у яго́ кружы́лася галава́ [ён п’яне́ў] ад ра́дасці;

zu Bóden ~ пахісну́цца і ўпа́сці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

reservoir

[ˈrezərvwɑ:r]

n.

1) рэзэрвуа́р, басэ́йн -а m.; вадасхо́вішча n.

2) пасу́дзіна для ва́дкасьцяў і га́заў

3) крыні́ца f., збо́рнік -а m.

His mind was a reservoir of facts — Яго́ная галава́ была́ ска́рбніцай фа́ктаў

reservoir of strength — крыні́ца сі́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chief

[tʃi:f]

1.

n.

шэф -а m., галава́ f.; правады́р -а́, кіраўні́к -а́, лі́дэр -а m.

2.

adj.

гало́ўны, вярхо́ўны, найвышэ́йшы, найважне́йшы; вяду́чы, кіру́ючы; асно́ўны

chief advantage — гало́ўная перава́га

chief thing to do — гало́ўнае, што трэ́ба зрабі́ць

•

- in chief

- tribal chief

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Wíssen n -s, - ве́ды, ве́данне;

méines ~s (на)ко́лькі я ве́даю;

~ ist Macht ≅ вучэ́нне – святло́, а невучэ́нне - це́мра;

zu viel ~ macht Kópfschmerzen ≅ шмат бу́дзеш ве́даць – галава́ абле́зе

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ancient

[ˈeɪnʃənt]

1.

adj.

1) стараве́чны, старажы́тны

ancient history — старажы́тная гісто́рыя

ancient times — старада́ўнасьць f.

2) старада́ўны

an ancient temple — старада́ўная сьвяты́ня

3) ве́льмі стары́

an ancient city — ве́льмі старо́е ме́ста

4) старамо́дны

2.

n.

ве́льмі стары́ чалаве́к, галава́ ро́ду; заснава́льнік ро́ду

•

- the ancients

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schwírren vi (h, s)

1) свіста́ць, гусці́, (пра)ляце́ць (са сві́стам);

schwirr! разм. выбіра́йся!

2) раі́цца (пра пчолы, думкі);

mir schwirrt der Kopf (von D) у мяне́ галава́ кру́ціцца (ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

два ліч. zwei;

ко́жныя два дні álle zwei Táge;

у дзве́ рукі́ zwéihändig (муз.); Zwei f -, -en (адзнака);

◊

у двух сло́вах kurz (geságt), in wénigen Wórten;

гэ́та за два кро́кі адсю́ль es ist nur ein Kátzensprung;

адна́ галава́ до́бра, а дзве лепш vier Áugen séhen mehr als zwei; dóppelt (genäht) hält bésser

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)