раскрыча́цца ein stárkes Geschréi erhében*, in ein Geschréi áusbrechen*;

раскрыча́цца на каго-н. j-n ánschreien* [ánbrüllen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

распяка́ць разм. (каго-н.) j-n tüchtig áuszanken, j-m den Kopf wáschen*, j-n herúntermachen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абвыка́ць, абвы́кнуць (прывыкаць) sich (allmählich) gewöhnen (да каго-н., чаго-н. an A); éine Gewóhnheit ánnehmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адчужэ́нне

1. юрыд. Entéignung f -, Konfiskatión f -;

2. (аддаленне ад каго-н.) Entfrémdung f -, Isolíertheit f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замо́віць​II разм.:

замо́віць [закі́нуць] сло́ва за каго-н. разм. für j-n ein gútes Wort éinlegen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выруча́ць, вы́ручыць

1. (дапамагаць) hélfen* vi (каго-н. D), áushelfen* vi (D);

выруча́ць каго-н з бяды́ j-n aus der Not rétten; j-m aus der Pátsche hélfen* (разм.);

2. (атрымаць грошы) verdíenen vt, Gewínn háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

закі́даць

1. bewérfen* vt;

2. (засыпаць) überschǘtten vt, überhä́ufen vt;

закі́даць каго-н падару́нкамі j-n mit Geschénken überschǘtten [überhä́ufen];

закі́даць каго-н пыта́ннямі j-n mit Frágen bestürmen;

◊

закі́даць гра́ззю mit Schmutz bewérfen*; in den Kot zérren

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verlágern vt

1) перамяшча́ць; пераво́дзіць

2) (auf A) пераво́дзіць (размову на каго-н., на што-н.); перакла́сці (адказнасць на каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nécken vt дражні́ць, перакрыўля́ць, пацве́льваць (з каго-н.);

◊

was sich liebt, das neckt sich хто каго́ лю́біць, той таго́ і чу́біць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

initiate

1. [ɪˈnɪʃieɪt]

v.t.

1) пачына́ць, распачына́ць, ініцыява́ць

2) урачы́ста прыма́ць у арганіза́цыю, адкрыва́ць таямні́цу

3) знаёміць, уво́дзіць каго́ ў што, утаямні́чваць

2. [ɪˈnɪʃiət]

n.

новапрыня́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)