schlmpen vi разм.

1) быць неаха́йным

2) вісе́ць, адвіса́ць

3) працава́ць абы́ з рук, халту́рыць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schneid m -s разм. зухава́тасць, уда́ласць, вы́праўка;

kinen ~ hben не мець вы́праўкі;

~ hben быць энергі́чным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Seil n -(e)s, -e лі́на, кана́т; трос;

am glichen ~ zehen* дзе́йнічаць супо́льна [суме́сна, ра́зам], быць заадно́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unbestllbar, nbestellbar a

1) які не мо́жа быць даста́ўлены

2) непрыда́тны (для карыстання – пра зямлю)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überkochen vi (s)

1) перакіпа́ць

2) быць запа́льчывым;

er kocht leicht über ён ве́льмі запа́льчывы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хадо́к м.

1. Fßgänger m -s, -;

быць до́брым хадако́м ein guter Fßgänger sein, gut zu Fuß sein;

2. (асоба, пасланая з даручэннем) bgesandte (sub) m -n, -n; Sprcher m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заключа́цца канц. (быць сутнасцю чаго-н.) besthen* vi (у чым-н. in D);

спра́ва заключа́ецца ў тым… es geht um…, es hndelt sich darm…; es kommt daruf an…; гл. палягаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

руль м. Stuer n -s, -, Stuerrad n -es, -räder, Stuerruder n -s, - (стырно), -; Lnker m -s, -, Lnkstange f -, -n (у веласіпеда);

быць [стая́ць] каля́ руля́ am Stuer stehen*, das Stuer führen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

скрыва́цца разм.

1. гл. схавацца;

2. (быць уцекачом) flehen* vi (s) (ад чаго-н. von D, vor D); sich aus dem Stube mchen, sich davnschleichen*;

3. (знікнуць) verschwnden* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

incline

1. [ɪnˈklaɪn]

v.i.

1) быць схі́льным, гато́вым да чаго́

I am inclined to think… — Я схі́льны ду́маць…

2) схіля́цца, нахіля́цца, нахіна́цца

3) спада́ць, быць спа́дзістым

2.

v.t.

1) прыхіля́ць, перако́нваць

2) схіля́ць, нагіна́ць (галаву́)

3) нахіля́ць, рабі́ць нахі́леным

3. [ˈɪnklaɪn]

n.

схон, схіл -у m. (гары́), спад -у m.а́ху); спа́дзістая паве́рхня

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)