ківа́ць

1. (што) schütteln vt, rütteln vt;

2. (чым) schütteln vt; nícken vi;

ківа́ць галаво́ю mit dem Kopf nícken [wáckeln]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

gründen

1. vt

1) засно́ўваць, утвара́ць;

éine Famíli¦e ~ заве́сці сям’ю́

2) (auf A, auf D) абгрунто́ўваць (чым-н.)

2. ~, sich (auf A) грунтава́цца (на чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Máhnung f -, -en

1) напамі́н(ак) (an A – аб чым-н.)

2) перасцяро́га, папярэ́джанне (wegen G – аб чым-н.)

3) за́клік (zu D – да чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ori¦entíeren

1. vt арыентава́ць;

über etw. (A) ori¦entíert sein быць у ку́рсе чаго́-н., арыентава́цца ў чым-н.

2. ~, sich арыентава́цца (у чым-н. – in D)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

развіта́цца, разві́твацца

1. Ábschíed néhmen*, sich verábschieden (з кім-н. von D); sich trénnen (з кім-н. з чым-н. von D); schéiden* vi (s) (з кім-н. з чым-н. von D);

развіта́цца сябра́мі sich als Fréunde trénnen;

развіта́цца са звы́чкай sich etw. ábgewöhnen;

развіта́цца з надзе́яй die Hóffnung áufgeben*;

2. перан. (расстацца з кім-н, чым-н.) j-m, etw. (D) Lebewóhl ságen, sich trénnen (von D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

consonant

[ˈkɑ:nsənənt]

1.

n. Phon.

а) зы́чны гук

б) лі́тара, яка́я абазнача́е зы́чны гук

2.

adj.

1) зго́дны з чым

2) сугу́чны (то́нам ці гу́кам)

3) Phys. рэзана́нсны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

misrule

[,mɪsˈru:l]

1.

n.

1) благо́е або́ неразу́мнае кірава́ньне

2) стан бязла́дзьдзя, бязла́дзіца f.; замяша́ньне n.

the misrule of mobs — бязла́дзьдзе нато́ўпу

2.

v.t.

дрэ́нна, няўда́ла кірава́ць чым

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

owe

[oʊ]

v., owed, owing

1) быць вінава́тым

2) быць абавя́заным, быць у даўгу́

We owe a great deal to our parents — Мы шмат чым абавя́заны на́шым бацька́м

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

упе́рціся

1. sich stémmen, sich léhnen, sich stützen (чым-н. mit D, у што-н. an A, gégen A);

2. разм. (на чым-н.) (заўпарціцца) sich widersétzen (D); sich sträuben, sich spérren (gegen A); sich verstéifen (auf A);

◊

ён упёрся як бык er ist hálsstarrig [bóckig, stur]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запатрабава́нне н.

1. (ámtliche) Ánforderung f -, -en;

2. (афіцыйны зварот) Fórderung f -, -en; Ersúchen n -s;

3. (патрэба) Bedárf m -(e)s (чаго-н., у чым-н. an D), Bedürfnis n -ses, -se (чаго-н., у чым-н. nach D)

4. (пошта):

да запатрабава́ння póstlagernd

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)