bolt
I [boʊlt]
1.
n.
1) шво́ран -а m., болт балта́ m., ніт -а́ m.
2)
а) за́саўка, зава́ла f. (на дзьвяра́х)
б) замо́к (у па́льнай збро́і)
3) сэ́рца n., язы́к -а́ m. (у замку́)
4) страла́ f.
5) мала́нка f.
6) уцёкі pl., рапто́ўны зры́ў
to make a bolt (for) — кі́нуцца на ўцёкі, уцячы́
7) суво́й палатна́ або́ шпале́раў
2.
v.t.
1) зачыня́ць на за́саўку (дзьве́ры); нітава́ць, браць на ніт
2) вы́паліць, сказа́ць насьпе́х, ля́пнуць
3) глыта́ць не пражава́ўшы, е́сьці насьпе́х
4) скру́чваць ткані́ну (шпале́ры) у суво́й
3.
v.i.
1) кі́дацца на ўцёкі, рва́цца; зрыва́цца
The horse bolted — Конь рвану́ўся
2) ху́тка йсьці́ ў стаўпа́к (пра насе́ньне ці расьлі́ну)
4.
adv.
рапто́ўна
•
- bolt from the blue
- bolt upright
II [boʊlt]
v.t.
1) се́яць (сі́там), прасе́йваць
2) Figur. дакла́дна правяра́ць, аддзяля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Fleck m -(e)s, -e
1) ме́сца;
sich nicht vom ~ rühren не ру́хацца з ме́сца;
nicht vom ~ kómmen* не зру́шыцца [крану́цца] з ме́сца;
j-n vom ~ weg verháften арыштава́ць каго́-н. на ме́сцы
2) пля́ма;
ein bláuer ~ сіня́к;
j-s Námen éinen ~ ánhängen запля́міць чыё-н. імя́
3) ла́пік, ла́тка
4) кава́лак (зямлі);
◊
das Herz auf dem ríchtigen ~ háben быць спага́длівым чалаве́кам;
er hat den Mund [das Maul] auf dem réchten ~ у яго́ язы́к падве́шаны до́бра [як трэ́ба]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Réde f -, -n
1) мо́ва, размо́ва;
wovón ist die ~? пра што гаво́рка?;;
es ist nicht der ~ wert аб гэ́тым не ва́рта гавары́ць;;
es verschlúg ihm die ~ перан. у яго́ адняло́ язы́к
2) прамо́ва, дакла́д;
eine ~ hálten* выступа́ць з прамо́вай;;
j-m in die ~ fállen* перапыня́ць каго́-н.
3) адка́знасць;
j-m ~ (und Ántwort) stéhen* дава́ць каму́-н. тлумачэ́нні [рабі́ць справазда́чу];;
j-n zur ~ stéllen прыця́гваць каго́-н. да адка́знасці
4) лінгв. мо́ва, мо́ўны стыль;
dirékte ~ про́стая мо́ва;;
indirékte ~ уско́сная мо́ва
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
burn
I [bɜ:rn]
1.
v., burned or burnt, burning, v.i.
1) гарэ́ць
2) апяка́цца
3) адчува́ць гарачыню́, гарэ́ць
to burn with fever — гарэ́ць у ліхама́нцы
4) Figur. адчува́ць запа́л
to burn with enthusiasm — гарэ́ць натхне́ньнем
5) дава́ць сьвятло́
lamps were burning — гарэ́лі ля́мпы
6) мо́цна загарэ́ць, сьпячы́ся на со́нцы
7) Chem. згара́ць; акісьля́цца
8) Phys. выкарысто́ўваць я́дзерную энэ́ргію
2.
v.t.
1) палі́ць
2) апяка́ць, апяка́цца апа́рвацца
He burned his hand — Ён апёк руку́
3) выпа́льваць (узо́р)
4) пячы́
Mustard and pepper burn the tongue — Гарчы́ца й пе́рац пяку́ць язы́к
5) абпа́льваць (цэ́глу, гаршкі́)
6) палі́ць на вагні́ (як пакара́ньне)
3.
n.
1) апёк -у m.
2)
а) ме́сца, пашко́джанае апёкам
б) вы́паленая дзі́рка
3) мо́цны зага́р -у m.
•
- burn away
- burn down
- burn into
- burn oneself out
- burn out
- burn up
II [bɜ:rn]
n.
малы́ струме́нь, ручаёк -йка́ m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
brénnen*
1. vt
1) палі́ць, абпа́льваць;
die Schuld brennt sein Gewíssen віна́ му́чыць яго́ (сумле́нне)
2) падсма́жваць (каву, кофе)
3) завіва́ць (валасы)
2. vi гарэ́ць; пала́ць;
líchterloh ~ пала́ць, быць ахо́пленым по́лымем
2) пячэ́ (пра сонца, крапіву і г.д.)
3) (vor D) перан. гарэ́ць (жаданнем і г.д.);
er brennt daráuf, es zu tun* ён гары́ць жада́ннем зрабі́ць гэ́та
3. vimp:
es brennt! пажа́р!, гары́м!;
es brennt ihm auf der Zúnge у яго́ язы́к свярбі́ць (нешта паведаміць);
wo brennt's denn? што за спе́шка?;
◊
was dich nicht brennt, das bláse nicht ≅ не лезь не ў свае́ спра́вы
4. ~, sich апячы́ся;
sich an etw. (D) ~ перан. апячы́ся на чым-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
hálten*
1. vt
1) трыма́ць;
j-n an [bei] der Hand ~ трыма́ць каго́-н. за руку́
2) выко́нваць (што-н.), прытры́млівацца (чаго-н.);
Diät ~ прытры́млівацца дые́ты
3) (für A) лічы́ць, прыма́ць (за каго-н., што-н.);
ich hálte ihn für méinen Freund я лічу́ яго́ сваі́м ся́брам
4) выступа́ць (з чым-н);
éinen Vórtrag ~ чыта́ць дакла́д;
den Mund ~ трыма́ць язык за зуба́мі;
j-n beim Wórte ~ злаві́ць каго-н. на сло́ве;
Rat ~ ра́іцца
2. vi
1) спыня́цца;
der Zug hält цягні́к спыня́ецца
2) (auf A) надава́ць значэ́нне (чаму-н.), ува́жліва ста́віцца (да чаго-н.);
auf séine Gesúndheit ~ сачы́ць за сваі́м здаро́ўем
3. ~, sich
1) трыма́цца;
sich ábseits ~ трыма́цца ўбаку́
2) прытры́млівацца (чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Mund m -(e)s, Münder
1) рот, ву́сны;
(wie) aus éinem ~ у адзі́н го́лас, аднагало́сна;
~ hálten*! груб. маўча́ць!;
ein paar ~ voll па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў];
◊
er ist nicht auf den ~ gefállen ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к;
kein Blatt vor den ~ néhmen* гавары́ць не саро́меючыся;
den ~ áuftun* раскры́ць рот;
éinen gróßen ~ háben хвалі́цца;
in áller (Léute) ~ sein стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́;
j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць);
j-m nach dem ~е réden [spréchen*] падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.;
j-m das Wort vom [aus dem] ~ néhmen* перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку;
an j-s ~ hängen* глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых
2) ду́ла (вінтоўкі)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)