conduct
1. [ˈkɑ:ndʌkt]
n.
1) трыма́ньне n., паво́дзіны pl. only.
2) кірава́ньне, вядзе́ньне n. (спра́ваў)
3) настаўле́ньне, указа́ньне n., нака́з -у m.
2. [kənˈdʌkt]
v.t.
1) трыма́цца
2) кірава́ць (устано́вай); дырыгава́ць (арке́страм)
3) право́дзіць, суправаджа́ць
4) быць правадніко́м (для экску́рсіі)
5) Phys. служы́ць правадніко́м, право́дзіць (цеплыню́, эле́ктрыку)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
er=
неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:
1) дасягненне чаго-н.: erkämpfen заваёўваць
2) завяршэнне чаго-н.: erbáuen збудава́ць
3) служыць для ўтварэння дзеяслова ад прыметніка (дзеяслоў выражае стан): erröten пачырване́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паказа́льнік м.
1. (што служыць для паказвання чаго-н.) Zéiger m -s, -, Ánzeiger m; Schild n -(e)s, -er;
паказа́льнік даро́г Wégweiser m -s, -;
2. (даведачная кніга, даведачны спіс) Náchschlagewerk n -(e)s, -e; Regíster n -s, -; Verzéichnis n -ses, -se;
бібліяграфі́чны паказа́льнік Literatúrverzeichnis n, Literaturnachweis m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Grúndlage f -, -n асно́ва, ба́зіс, фунда́мент;
etw. auf éine néue ~ stéllen падве́сці но́вую ба́зу пад што-н.;
die ~ scháffen* закла́сці асно́вы;
es dient als ~ гэ́та слу́жыць падста́вай;
auf der ~ von (D) на падста́ве (чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
па́мятны
1. dénkwürdig;
па́мятнае здарэ́нне ein dénkwürdiges Er¦éignis;
па́мятнае ме́сца Gedénkstätte f -, -n;
2. (што служыць для напаміну) Denk-;
па́мятны меда́ль Gedénkmünze f -, -n, Er¦ínnerungsmedaille [-´daljə] f -, -n (zu D);
па́мятны падару́нак Er¦ínnerungsgabe f -, -n, Er¦ínnerungsstück n -(e)s, -e;
па́мятная до́шка Gedénktafel f -, -n;
па́мятная запі́ска дып. Dénkschrift f -, -en, Memorándum n -s, -den і -da
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
operate
[ˈɑ:pəreɪt]
v.
1) дзе́яць, працава́ць
The machinery operates night and day — Машы́ны працу́юць дзень і ноч
2) абслуго́ўваць
to operate an elevator — абслуго́ўваць ліфт
3) кірава́ць (пра́цай); вало́даць (маёмасьцю)
That company operates factories in many countries — Та́я кампа́нія ма́е фа́брыкі ў мно́гіх краёх
4) прычыня́цца; служы́ць, быць прычы́най; дзе́яць
Several causes operated to bring on the war — Не́калькі прычы́наў падзе́ялі на распача́цьце вайны́
5) Med. рабі́ць апэра́цыю
6) право́дзіць вае́нныя апэра́цыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
of
[ʌv, unstressed əv]
prep.
1) (слу́жыць для выка́званьня прынале́жнасьці, матэрыя́лу, я́касьці)
the house of my ancestors — дом маі́х про́дкаў
2) з
a house of bricks — дом з цэ́глы
a house of six rooms — дом з шасьці́ пако́яў
a look of pity — жа́лю ва́рты вы́гляд
a man of his word — чалавек сло́ва
3) ад; пра
north of Ottawa — на по́ўнач ад Ата́вы
to think well of someone — до́бра ду́маць пра каго́-н.
the news of the victory — ве́стка пра перамо́гу
•
- die of grief
- one of them
- of late years
- smell of onions
- the drinking of water
- the writings of Shakespeare
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wérden*
1. vi (s)
1) (n) станаві́цца, рабі́цца (кім-н., чым-н., якім-н.); (zu D) ператвара́цца (у што-н.);
was wird daráus? што з гэ́тага бу́дзе;
was will er ~ кім ён хо́ча стаць [быць]?;
es wird Zeit! пара́!;
die wérdende Mútter бу́дучая ма́ці
2):
alt ~ старэ́ць;
ánders ~ (з)мяня́цца;
krank ~ захварэ́ць
2. дапаможны дзеяслоў, служыць для ўтварэння футуруму I і II і пасіву (не перакладаецца); ich wérde ábwarten я перачака́ю;
◊
euch wérde ich! вось я вас! (пагроза)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verságen
1. vt
1) адмаўля́ць (у чым-н.);
j-m den Wunsch ~ адмо́віцца вы́канаць чыё-н. жада́нне
2) пазбаўля́ць, не дава́ць (чаго-н.);
j-m die Gelégenheit ~ пазба́віць каго́-н. магчы́масці;
das bleibt ihm verságt гэ́та яму́ не да́дзена
3) абяца́ць (танец, руку і г.д.);
ich bin für mórgen schon verságt мяне́ на за́ўтра ўжо́ запрасі́лі
2. vi
1) адмаўля́ць, адмаўля́цца служы́ць (пра сілы і г.д.);
der Mótor verságte мато́р адказа́ў
2) быць няздо́льным, не спраўля́цца;
vor der Áufgabe ~ не спра́віцца з зада́чай
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
front
[frʌnt]
1.
n.
1) пе́рад чаго́
the front of the garden — пе́рад са́ду
a shirt front — пе́рад кашу́лі
2) пярэ́дні бок, фаса́д -а m.
3) Milit. фронт -у m.; перадавы́я пазы́цыі
service at the front — слу́жба на фро́нце
4) згуртава́насьць ро́зных гру́паў у змага́ньні (паліты́чным, эканамі́чным), фронт -у m.
the labour front — рабо́чы фронт
5) набярэ́жная f.; прымо́рскі бульва́р
6) informal прыкрыцьцё n.; фаса́д -у m.; шы́льда f.
The club was just a front for gangster activities — Клюб быў то́лькі прыкрыцьцём для гангстэ́рскае дзе́йнасьці
2.
adj.
1) пярэ́дні
the front line — пярэ́дняя лі́нія
2) Phon. пярэ́днеязы́чны (пра гало́сныя)
3.
v.t.
1) быць паве́рнутым пе́радам
Our house fronts the park — Наш дом паве́рнуты пе́радам да па́рку
2) супрацьстая́ць; супраці́віцца
4.
v.i.
1) выхо́дзіць на што (быць накірава́ным у які́-н. бок)
The house fronts on the sea — Дом выхо́дзіць на мо́ра
2) informal (for) служы́ць фаса́дам, прыкрыва́ць што
change front — завярну́ць (-ца) у і́ншы бок
in front of — пе́рад кім-чым
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)