Verbum

Fáust f -, Fäuste кула́к;

auf éigene ~ сваі́м о́думам, самахо́ць, па-сво́йму;

die ~ bállen сціска́ць кула́к;

◊

das passt wie die ~ aufs Áuge ≅ гэ́та падыхо́дзіць як каро́ве сядло́

hérziehen*

1. vt цягну́ць, валачы́, прыця́гваць

2. vi (s)

1) пасяля́цца, пераязджа́ць

2) набліжа́цца, падыхо́дзіць

3) (über A) раскрытыкава́ць (каго-н.), дрэ́нна адазва́цца (аб кім-н.)

zusámmengehören vi быць звя́заным адзі́н з адны́м; адно́сіцца да аднаго́ і таго́, падыхо́дзіць адзі́н [адно́] да аднаго́, нале́жаць адзі́н аднаму́;

die Schúhe gehören zusámmen гэ́тыя чараві́кі з адно́й па́ры

pássend

1. a нале́жны, прыда́тны, які́ падыхо́дзіць [пасу́е];

ein gut ~er Ánzug до́бра пашы́ты касцю́м;

zu ~er Zeit у нале́жны час

2. adv нале́жным чы́нам;

~ máchen падганя́ць (вопратку і г.д.)

zíemen vi і ~, sich падыхо́дзіць, нале́жаць;

er weiß nicht, was sich ziemt ён не ве́дае, як сябе́ паво́дзіць;

es ziemt mir nicht, darüber zu úrteilen мне не́льга ду́маць [меркава́ць] аб гэ́тым

gebühren vi і ~, sich пасава́ць, падыхо́дзіць; быць да тва́ру; нале́жаць;

wie es sich gebührt як нале́жыць;

ihm gebührt Lob ён заслуго́ўвае пахвалы́;

◊

Éhre, dem Éhre gebühr(e)t ≅ па заслу́гах і паша́на [пава́га]

kléiden

1. vt

1) адзява́ць, апрана́ць;

gut gekléidet sein быць до́бра апра́нутым

2) быць да тва́ру (каму-н.), пасава́ць, падыхо́дзіць

3) (in A) выка́зваць (думкі, пачуцці);

séine Probléme in Wórte ~ вы́казаць свае́ прабле́мы сло́вамі

2. ~, sich (in A) апрана́цца, прыбіра́цца

ánstehen* vi

1) (nach D) стая́ць у чарзе́ (па што-н.)

2) (an D) быць паблі́зу (чаго-н.)

3) (j-m) быць да тва́ру, падыхо́дзіць (каму-н.); цярпе́ць, чака́ць (за чым-н.);

die Sáche kann noch éinige Zeit ~ з гэ́тым мо́жна яшчэ́ кры́ху пачака́ць

schícken

1. vt пасыла́ць, адпраўля́ць, выпраўля́ць (куды-н.)

2. ~, sich

1) быць прысто́йным;

das schíckt sich nicht гэ́та непрысто́йна

2) падыхо́дзіць, пасава́ць (да чаго-н. – zu D)

3) (in A) скары́цца (перад чым-н.), падпара́дкавацца (лёсу);

sich in álles ~ падпарадкава́цца ўсяму́, прыміры́цца з усі́м