Verbum

Schloss I n -es, Schlösser замо́к;

ein ~ vórhängen* паве́сіць замо́к;

die Tür fiel ins ~ дзве́ры зачыні́ліся (з трэ́скам);

die Tür ins ~ wérfen* зачыні́ць дзве́ры (з трэ́скам);

◊

er hat ein ~ vor dem Mund ён маўклі́вы;

hínter ~ und Ríegel пад замко́м, за кра́тамі, у турме́

áufstehen* vi

1) (s) устава́ць, падыма́цца

2) (s) паўстава́ць, выступа́ць

3) (h) стая́ць [быць] адчы́неным;

die Tür steht auf дзве́ры адчы́нены

éinhaken

1. vt зашчапля́ць (дзверы), зашпі́льваць (гаплік); падчапі́ць на кручо́к

2. ~, sich (bei D) разм. браць пад руку́ (каго-н.)

Spalt m -(e)s, -e

1) шчы́ліна;

die Тür éinen ~ óffen lássen* няшчы́льна зачыні́ць дзве́ры, пакі́нуць шчы́ліну

2) трэ́шчына, раско́ліна

Tür f -, -en дзве́ры, бра́ма;

vor der ~ stéhen* быць [мець адбы́цца] неўзаба́ве;

von ~ zu ~ з до́ма ў дом;

j-m die ~ wéisen* паказа́ць каму́-н. на дзве́ры;

◊

óffene ~ éinrennen* ≅ бі́цца за пусты́ мех;

kéhre vor déiner éigenen ~! паглядзі́ ле́пей на сябе́, не лезь у чужы́я спра́вы

ánklopfen

1. vi пасту́каць (у дзверы);

bei j-m ~ праве́даць каго́-н.; перан. закі́нуць ву́ду, нама́цаць гле́бу

2. vt прыбі́ць, прымацава́ць

Híntertür f -, -en за́днія дзве́ры, чо́рны ход;

etw. durch die ~ éinführen [éinlassen*] уве́сці [дапусці́ць] што-н. неафіцыя́льна [нелега́льна];

durch die ~ разм. па бла́ту