department

[dɪˈpɑ:rtmənt]

n.

1) аддзе́л -у m.; галіна́ f.

2) дэпарта́мэнт -у m., міністэ́рства -а n.

the Department of Justice — Міністэ́рства юсты́цыі

the State Department — Дзяржа́ўны Дэпарта́мэнт (Міністэ́рства заме́жных спра́ваў ЗША)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дэпарта́мент м.

1. (аддзел установы) Departement [-´mã:] n -s, -s; Abtéilung f -, -en;

дэпарта́мент палі́цыі Polizéidepartement n;

2. (ведамства ў некаторых краінах) Departement [departə´mã:] n -s, -s;

дзяржа́ўны дэпарта́мент ЗША Áußenministerium der USA

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

аператы́ўны

1. wírksam, effektív, sofórt wírksam (меры, дзеянні і г. д.);

2. éinsatzbereit, Éinsatz-;

аператы́ўная гру́па Éinsatzgruppe f -, -n;

3. вайск. Operatións-; operatív;

аператы́ўны аддзе́л Operatiónsabteilung f -, -en;

аператы́ўная зво́дка Kríegsbericht m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

emergency

[ɪˈmɜ:rdʒənsi]

1.

n., pl. -cies

пі́льная патрэ́ба; крыты́чнае стано́вішча

2.

adj.

1) у пі́льнай патрэ́бе, крыты́чны

2) запасны́

emergency brake — запасны́ то́рмаз

emergency exit — запасны́ вы́хад

emergency landing — вы́мушаная паса́дка

emergency (ward) — аддзе́л пе́ршае дапамо́гі (у шпіта́лі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

affiliate

[əˈfɪlieɪt]

1.

v.t.

1) далуча́ць, аб’ядно́ўваць, зьліва́ць, улуча́ць у сыстэ́му

2) усынаўля́ць

2.

v.i.

далуча́цца як ся́бра, запі́свацца

to affiliate with a political party — уступі́ць у паліты́чную па́ртыю

3. [əˈfɪliət]

n.

1) аддзе́л -у m., фі́лія f.

2) арганіза́цыя-кампаньён

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chapter

[ˈtʃæptər]

1.

n.

1) разьдзе́л -у m. (кні́гі)

2) аддзе́л -у m. (арганіза́цыі, клю́бу)

3) Eccl. капі́тула f., нара́да вышэ́йшых духаўніко́ў

4) Figur. старо́нка f., пэры́яд -у m.

new chapter in history — но́вая старо́нка гісто́рыі

2.

v.

дзялі́ць на разьдзе́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

экспеды́цыя ж.

1. Expeditión f -, -en;

навуко́вая экспеды́цыя Fórschungsreise f -, -n;

ка́рная экспеды́цыя Stráfexpedition f;

2. (адпраўка) Ábfertigung f -, Expeditión f -, Versánd m -(e)s;

3. (установа, аддзел рассылкі) Expeditión f, Ábfertigungsstelle f -, -n; Versánddienst m -(e)s (у магазіне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ча́стка ж.

1. (ад цэлага) Teil m -s, -e; Stück n -(e)s, -e; Ánteil m (доля);

2. муз., літ. Satz m -(e)s, Sätze;

бо́льшая ча́стка der größte Teil, Gróßteil m;

трэ́цяя ча́стка der drítte Teil, Dríttel n -s, -;

ча́стка це́ла Körperteil m;

запасны́я ча́сткі Ersátzteile pl;

3. (аддзел установы) Abtéilung f -, -en;

гаспада́рчая ча́стка Verwáltung f -, -en;

вучэ́бная ча́стка Stúdi¦enabteilung f (у ВНУ)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зака́з м. Bestéllung f -, -en, Áuftrag m -(e)s, -träge;

папярэ́дні зака́з Vórbestellung f;

індывідуа́льны зака́з Éinzelauftrag m;

дава́ць зака́з каму-н. bei j-m Bestéllungen áufgeben*, j-m Áufträge ertéilen;

атрыма́ць зака́з éinen Áuftrag [éine Bestéllung] bekómmen*;

прыня́ць зака́з éinen Áuftrag übernéhmen* [entgégennehmen*, ánnehmen*];

вы́канаць зака́з éinen Áuftrag áusführen [erlédigen];

адмо́віцца ад зака́зу den Áuftrag storníeren;

паступле́нне зака́заў Áuftragseingänge pl;

аддзе́л зака́заў Bestéllabteilung f -, -en;

на зака́з auf Bestéllung;

пашы́ты на зака́з касцю́м Máßanzug m -es, -züge;

па індывідуа́льных зака́зах nach Kúndenwünschen;

зака́з на паку́пку або́ про́даж кашто́ўных папе́раў фін. Áuftrag über Éinkauf óder Verkáuf der Wértpapiere

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)