Verbum

умо́ва ж.

1. Bedíngung f -, -en; Voráussetzung f -, -en (перадумова); Vórbehalt m -(e)s, -e (агаворка); Nébenbestimmung f -, -en, Kláusel f -, -n (асобая ўмова ў дагаворы);

абавязко́вая ўмо́ва únbedingte Voráussetzung;

ста́віць умо́вай zur Bedíngung máchen, die Bedíngung stéllen;

з умо́вай, каб … unter der Bedíngung [dem Vórbehalt], dass …;

умо́ва зада́чы матэм. Áufgabenstellung f -, -en, Voráussetzungen der Áufgabe;

выко́нваць умо́вы die Bedíngungen befólgen [éinhalten*];

2. мн.:

умо́вы (абставіны) Verhältnisse pl, Zústände pl;

умо́вы пра́цы Árbeitsbedingungen pl;

жыллёвыя ўмо́вы Wóhnverhältnisse pl;

мясцо́выя ўмо́вы örtliche Verhältnisse;

у цяпе́рашніх умо́вах unter den gégenwärtigen Verhältnissen [Úmständen];

у ха́тніх умо́вах únter häuslichen Verhältnissen

стано́вішча н.

1. (знаходжанне) Láge f -, -n;

зыхо́днае стано́вішча вайск. Ausgangslage f;

2. (пастава цела, поза) Láge f, Stéllung f -, -en;

спако́йнае стано́вішча Rúhelage f, Rúhestellung f;

3. (сітуацыя) Sáchlage f, Situatión f -, -en; Stand m -(e)s, Stände, Zústand m;

стано́вішча ў краі́не die Lándeszustände;

пры сённяшнім стано́вішчы bei der jétzigen [dérzeitigen] Láge;

вы́йсці з ця́жкага стано́вішча sich aus der schwíerigen Láge heráusarbeiten;

быць на вышыні́ стано́вішча auf der Höhe sein;

4. (стан, абставіны) Zústand, Láge f;

вае́ннае стано́вішча Kríegszustand m;

актуа́льнае стано́вішча die dérzeitige Láge;

надзвыча́йнае стано́вішча Áusnahmezustand m, Nótstand m;

сяме́йнае стано́вішча Famíli¦enstand m;

маёмаснае стано́вішча Vermögenslage f;

5. (грамадскае) Stéllung f, Láge f;

карыста́цца прывілеява́ным стано́вішчам éine Vórzugsstellung geníeßen* [haben];

займа́ць асаблі́вае стано́вішча éine Áusnahmestellung [Sónderstellung] éinnehmen*;

6.:

стано́вішча па-за гульнёй спарт. Ábseitsstellung f, Ábseits n -