Verbum

ме́ціць​^II разм.

1. (цэліць) zíelen vi (у каго-н., у што-н. auf A);

2. (намякаць) ánspielen vi (на каго-н., у што-н., у каго-н. auf A);

3. разм. (імкнуцца да чаго-н.) erzíelen vt, erstrében vt;

ме́ціць высо́ка hoch hináus wóllen*;

куды́ ён ме́ціць? woráuf will er hináus?

ста́віцца​^I (выяўляць сваё стаўленне) sich verhálten* (да каго-н, чаго-н. zu D gégen A); díese oder jéne Éinstellung háben;

ста́віцца з асцяро́гай да каго-н. mísstrauisch gegenüber j-m sein;

ста́віцца сур’ёзна да чаго-н. etw. ernst néhmen*;

ста́віцца дрэ́нна да каго-н. sich schlecht zu j-m (D) verhálten*

сустрэ́ць

1. tréffen* vt; begégnen vi (s) (каго-н. D); stóßen* vi (s) (што-н. auf A) (наткнуцца); fínden* vt, entdécken vt (знайсці);

сустрэ́ць ця́жкасці auf Schwíerigkeiten stóßen*;

2. (свята і г. д.) begéhen* vt, würdigen vt; entgégengehen* vi (s) (што-н. D);

3. (пайсці насустрач) entgégenkommen* vi (s) (каго-н. D);

4. (прыняць) empfángen* vt, willkómmen héißen* (каго-н. A); áufnehmen* vt (заяву, паведамленне);

сустрэ́ць каго-н. на вакза́ле j-n am [vom] Báhnhof ábholen

вучы́ць

1. (навучаць) léhren vt; béibringen* vt (каго-н. D); unterríchten vt, Únterricht ertéilen (каго-н. D); unterwéisen* vt (чаму-н. in D);

2. (вывучаць) lérnen vt, studíeren vt;

вучы́ць ро́лю (séine) Rólle lérnen [éinüben]