Verbum

ме́ціць​^II разм.

1. (цэліць) zíelen vi (у каго-н., у што-н. auf A);

2. (намякаць) ánspielen vi (на каго-н., у што-н., у каго-н. auf A);

3. разм. (імкнуцца да чаго-н.) erzíelen vt, erstrében vt;

ме́ціць высо́ка hoch hináus wóllen*;

куды́ ён ме́ціць? woráuf will er hináus?