quick

[kwɪk]

1.

adj.

1) бо́рзды, жва́вы, ху́ткі; бы́стры (пра ваду́); ке́млівы

2) каро́ткі

a quick visit — каро́ткія адве́дкі

3) ху́ткі

a quick reply — ху́ткі адка́з

4) ча́сты

a quick pulse — ча́сты пульс

2.

n.

чу́лае ме́сца

Their insults cut him to the quick — Іхныя абра́зы крану́лі яго́ за жыво́е

3.

adv.

гл. quickly

quick temper — запа́льчывасьць

•

- quick wit

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

rub

[rʌb]

1.

v.t.

1) це́рці; шарава́ць

Rub your hands to warm them — Трэ́це ру́кі, каб сагрэ́ць іх

2) націра́ць

The nurse rubbed his back — Медсястра́ наце́рла яму́ пле́чы

3) му́ляць (пра абу́так)

2.

n.

1) трэ́ньне, цярцё, націра́ньне n.

2) наму́ленае або́ нацёртае ме́сца

3) Figur. замі́нка, за́гваздка f.

There is the rub — Тут і за́гваздка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

solitary

[ˈsɑ:ləteri]

1.

adj.

1) сам; само́тны, адзіно́кі, адзі́ны

A solitary rider was seen in the distance — Само́тны ве́ршнік відне́ўся ўда́лечы

2) само́тны; адасо́блены

to lead a solitary life — ве́сьці само́тнае жыцьцё

a solitary spot — адасо́бленае ме́сца

2.

n.

1) само́тнік -а m., само́тніца f.

2) адзіно́чка f.

The prisoner was put in solitary — Вя́зьня пасадзі́лі ў адзіно́чку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sting

[stɪŋ]

1.

v.t. stung, stinging

1) джгаць, джа́ліць; куса́ць (пра зьмяю́); кало́ць

2) пячы́

Mustard stings — Гарчы́ца пячэ́

3) стрыка́ць, апяка́ць

nettle stung his legs — крапіва́ апяка́ла яму́ но́гі

4) апяка́ць

stung by a spark — апе́чаны і́скраю

5) Figur. мо́цна кры́ўдзіць, ра́ніць (насьме́шкамі, кпі́намі)

2.

v.i.

стрыка́цца, апяка́цца, пячы́ся

3.

n.

1) уджа́ленае ме́сца

2) джа́ла n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

when

[hwen]

1.

adv.

калі́

When does the store close? — Калі́ зачыня́ецца кра́ма?

2.

conj.

1) калі́

Rise when your name is called — Устань, як цябе́ вы́клічуць

2) тады́, калі́

You cry when you should laugh — Ты пла́чаш, калі трэ́ба сьмяя́цца

3.

n.

час -у m.

the when and where of an act — час і ме́сца дзе́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Schuh m -(e)s, -e чараві́к, ту́фель; pl тс. абу́так;

in kéinen gúten ~en stécken гарава́ць, быць у незайздро́сным стано́вішчы;

◊

wíssen*, wo der ~ drückt ве́даць слабо́е ме́сца;

j-m die Schuld in die ~e schíeben* звалі́ць віну́ на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зне́сці

1. (у адно месца) zusámmentragen* vt, zusámmenbringen* vt;

2. (уніз) hinúntertragen* vt, hinúnterbringen* vt;

3. (перамясціць, знішчыць – вадой, ветрам) wégreißen* vt; fórtschwemmen vt; wégwehen vt (ветрам);

4. (разбурыць) ábreißen* vt, níederreißen* vt, ábbrechen* vt, ábtragen* vt;

5. (забраць, украсці) wégtragen* vt, fórtschaffen vt, fórtbringen* vt;

6. перан. разм. (сцярпець, перанесці) erdúlden vt, ertrágen* vt;

7. (пра птушку);

зне́сці яйцо́ ein Ei légen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сустрэ́ча ж.

1. Zusámmentreffen n -s, -; Begégnung f -, -en;

дзелава́я сустрэ́ча Árbeitstreffen n;

сябро́ўская сустрэ́ча Fréundschaftstreffen n;

сустрэ́ча на вышэ́йшым узро́ўні Gípfeltreffen n, Summit [´samıt] n -s, -s;

тавары́ская сустрэ́ча спарт. Fréundschaftsspiel n -s, -e;

ме́сца сустрэ́чы Tréffpunkt m;

шука́ць сустрэ́чы éine Begégnung herbéiführen;

2. (прыём) Empfáng m -(e)s, -fänge;

3. (свята) Féier f -, -n;

сустрэ́ч Но́вага го́да Néujahrsfeier f, Silvésterfeier [-´vɛs-]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вяду́чы

1. (які ідзе наперадзе) führend;

вяду́чы самалёт Führungsflugzeug n -(e)s, -e;

вяду́чае сло́ва грам. Léitwort n -(e)s, -wörter;

2. (галоўны, кіруючы) führend, léitend;

займа́ць вяду́чае ме́сца an der Spítze stehen*; éine Führungsposition ínnehaben*;

3. (на тэлебачанні, радыё і г.д.) Moderátor m -s, -tóren, Ánsager m -s, -;

4. тэх.

вяду́чае ко́ла Tríebrad n -(e)s, -räder, Ántriebsrad n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прапусці́ць

1. (даць прайсці) dúrchlassen* vt; éinlassen* vt, éintreten lássen* (упусціць);

2. (міма) vorbéilassen* vt; Raum gében* (каго-н. D) (даць месца);

3. (праз што-н.) dúrchlassen* vt;

4. (не ўпамянуць) áuslassen* vt; fórtlassen* vt; überspríngen* vt;

5. (урок і г. д.) versäumen vt;

6. разм. (празяваць) verpássen vt, verschláfen* vt, sich (D) entgéhen lássen*;

◊

прапусці́ць мі́ма вушэ́й überhören vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)