hollow

[ˈhɑ:loʊ]

1.

adj.

1) пусты́, паро́жны, паро́жні

hollow tree — дуплі́стае дрэ́ва

2) глухі́ (пра го́лас, стогн)

3) няшчы́ры, хлусьлі́вы (абяца́ньні); пусты́, непава́жны

4) упа́лы (пра шчо́кі), запа́лы (пра во́чы)

5) гало́дны; худы́

2.

n.

1) пусто́е ме́сца; запа́дзіна, я́міна f.; выбо́іна f. (на даро́зе); дупло́ n. (у дрэ́ве)

2) лагчы́на f., лог -у m.

3.

v.t.

выдзёўбваць (дзі́рку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sting

[stɪŋ]

1.

v.t. stung, stinging

1) джгаць, джа́ліць; куса́ць (пра зьмяю́); кало́ць

2) пячы́

Mustard stings — Гарчы́ца пячэ́

3) стрыка́ць, апяка́ць

nettle stung his legs — крапіва́ апяка́ла яму́ но́гі

4) апяка́ць

stung by a spark — апе́чаны і́скраю

5) Figur. мо́цна кры́ўдзіць, ра́ніць (насьме́шкамі, кпі́намі)

2.

v.i.

стрыка́цца, апяка́цца, пячы́ся

3.

n.

1) уджа́ленае ме́сца

2) джа́ла n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

quick

[kwɪk]

1.

adj.

1) бо́рзды, жва́вы, ху́ткі; бы́стры (пра ваду́); ке́млівы

2) каро́ткі

a quick visit — каро́ткія адве́дкі

3) ху́ткі

a quick reply — ху́ткі адка́з

4) ча́сты

a quick pulse — ча́сты пульс

2.

n.

чу́лае ме́сца

Their insults cut him to the quick — Іхныя абра́зы крану́лі яго́ за жыво́е

3.

adv.

гл. quickly

quick temper — запа́льчывасьць

- quick wit

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

when

[hwen]

1.

adv.

калі́

When does the store close? — Калі́ зачыня́ецца кра́ма?

2.

conj.

1) калі́

Rise when your name is called — Устань, як цябе́ вы́клічуць

2) тады́, калі́

You cry when you should laugh — Ты пла́чаш, калі трэ́ба сьмяя́цца

3.

n.

час -у m.

the when and where of an act — час і ме́сца дзе́і

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

gall

I [gɔl]

n.

1) жоўць f.

2) жо́ўцевы пухі́р

3) раздражне́ньне n., злосьць, го́рыч f.; няна́вісьць f.

- dip one’s pen in gall

II [gɔl]

1.

v.t.

1) наму́льваць, націра́ць а́ну)

2) злава́ць, раздражня́ць

3) дакуча́ць, назаля́ць о́рагу напа́дамі); турбава́ць

2.

v.i.

1) наму́львацца, націра́цца (да крыві́)

2) рабі́ць зло́сныя заўва́гі; абража́ць о́нар)

3.

n.

1) ра́на f.

2) нацёртае ме́сца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Schuh m -(e)s, -e чараві́к, ту́фель; pl тс. абу́так;

in kinen gten ~en stcken гарава́ць, быць у незайздро́сным стано́вішчы;

wssen*, wo der ~ drückt ве́даць слабо́е ме́сца;

j-m die Schuld in die ~e scheben* звалі́ць віну́ на каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сустрэ́ча ж.

1. Zusmmentreffen n -s, -; Beggnung f -, -en;

дзелава́я сустрэ́ча rbeitstreffen n;

сябро́ўская сустрэ́ча Frundschaftstreffen n;

сустрэ́ча на вышэ́йшым узро́ўні Gpfeltreffen n, Summit [´samıt] n -s, -s;

тавары́ская сустрэ́ча спарт. Frundschaftsspiel n -s, -e;

ме́сца сустрэ́чы Trffpunkt m;

шука́ць сустрэ́чы ine Beggnung herbiführen;

2. (прыём) Empfng m -(e)s, -fänge;

3. (свята) Fier f -, -n;

сустрэ́ч Но́вага го́да Nujahrsfeier f, Silvsterfeier [-´vɛs-]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вяду́чы

1. (які ідзе наперадзе) führend;

вяду́чы самалёт Führungsflugzeug n -(e)s, -e;

вяду́чае сло́ва грам. Litwort n -(e)s, -wörter;

2. (галоўны, кіруючы) führend, litend;

займа́ць вяду́чае ме́сца an der Sptze stehen*; ine Führungsposition nnehaben*;

3. (на тэлебачанні, радыё і г.д.) Modertor m -s, -tren, nsager m -s, -;

4. тэх.

вяду́чае ко́ла Trebrad n -(e)s, -räder, ntriebsrad n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замацава́ць, замацо́ўваць befstigen vt; fstmachen аддз. vt;

замацава́ць што-н цвіка́мі etw. fstnageln;

2. (права і г. д.) vernkern vt;

замацава́ць по́спехі die Erflge fstigen;

3. (за кім-н.) j-n schern vt, scherstellen аддз. vt, reserveren [-´vi:-] vt (месца, памяшканне); zteilen vt (за кім-н., за чым-н.);

замацава́ць зямлю за кім-н. j-m Land zteilen;

4. тэх., фота fixeren vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

звалі́ць

1. mwerfen* vt; mrennen* vt (з ног); zu Bden wrfen* (на зямлю); fällen vt (дрэва)

2. (у адно месца) zusmmenwerfen* vt, ufhäufen vt;

3. (скінуць) hinbwerfen* vt; bladen* vt (згрузіць);

4. груб., разм. bhauen vi (s);

звалі́ць з сябе́ адка́знасць die Verntwortung von sich (D) bwälzen [bschieben*];

звалі́ць віну́ на каго-н. j-m die Schuld in die Schhe scheben*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)