quick
[kwɪk]
1.
adj.
1) бо́рзды, жва́вы, ху́ткі; бы́стры (пра ваду́); ке́млівы
2) каро́ткі
a quick visit — каро́ткія адве́дкі
3) ху́ткі
a quick reply — ху́ткі адка́з
4) ча́сты
a quick pulse — ча́сты пульс
2.
n.
чу́лае ме́сца
Their insults cut him to the quick — Іхныя абра́зы крану́лі яго́ за жыво́е
3.
adv.
гл. quickly
quick temper — запа́льчывасьць
•
- quick wit
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
rub
[rʌb]
1.
v.t.
1) це́рці; шарава́ць
Rub your hands to warm them — Трэ́це ру́кі, каб сагрэ́ць іх
2) націра́ць
The nurse rubbed his back — Медсястра́ наце́рла яму́ пле́чы
3) му́ляць (пра абу́так)
2.
n.
1) трэ́ньне, цярцё, націра́ньне n.
2) наму́ленае або́ нацёртае ме́сца
3) Figur. замі́нка, за́гваздка f.
There is the rub — Тут і за́гваздка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
solitary
[ˈsɑ:ləteri]
1.
adj.
1) сам; само́тны, адзіно́кі, адзі́ны
A solitary rider was seen in the distance — Само́тны ве́ршнік відне́ўся ўда́лечы
2) само́тны; адасо́блены
to lead a solitary life — ве́сьці само́тнае жыцьцё
a solitary spot — адасо́бленае ме́сца
2.
n.
1) само́тнік -а m., само́тніца f.
2) адзіно́чка f.
The prisoner was put in solitary — Вя́зьня пасадзі́лі ў адзіно́чку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sting
[stɪŋ]
1.
v.t. stung, stinging
1) джгаць, джа́ліць; куса́ць (пра зьмяю́); кало́ць
2) пячы́
Mustard stings — Гарчы́ца пячэ́
3) стрыка́ць, апяка́ць
nettle stung his legs — крапіва́ апяка́ла яму́ но́гі
4) апяка́ць
stung by a spark — апе́чаны і́скраю
5) Figur. мо́цна кры́ўдзіць, ра́ніць (насьме́шкамі, кпі́намі)
2.
v.i.
стрыка́цца, апяка́цца, пячы́ся
3.
n.
1) уджа́ленае ме́сца
2) джа́ла n.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
when
[hwen]
1.
adv.
калі́
When does the store close? — Калі́ зачыня́ецца кра́ма?
2.
conj.
1) калі́
Rise when your name is called — Устань, як цябе́ вы́клічуць
2) тады́, калі́
You cry when you should laugh — Ты пла́чаш, калі трэ́ба сьмяя́цца
3.
n.
час -у m.
the when and where of an act — час і ме́сца дзе́і
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Schuh m -(e)s, -e чараві́к, ту́фель; pl тс. абу́так;
in kéinen gúten ~en stécken гарава́ць, быць у незайздро́сным стано́вішчы;
◊
wíssen*, wo der ~ drückt ве́даць слабо́е ме́сца;
j-m die Schuld in die ~e schíeben* звалі́ць віну́ на каго́-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
сустрэ́ча ж.
1. Zusámmentreffen n -s, -; Begégnung f -, -en;
дзелава́я сустрэ́ча Árbeitstreffen n;
сябро́ўская сустрэ́ча Fréundschaftstreffen n;
сустрэ́ча на вышэ́йшым узро́ўні Gípfeltreffen n, Summit [´samıt] n -s, -s;
тавары́ская сустрэ́ча спарт. Fréundschaftsspiel n -s, -e;
ме́сца сустрэ́чы Tréffpunkt m;
шука́ць сустрэ́чы éine Begégnung herbéiführen;
2. (прыём) Empfáng m -(e)s, -fänge;
3. (свята) Féier f -, -n;
сустрэ́ч Но́вага го́да Néujahrsfeier f, Silvésterfeier [-´vɛs-]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вяду́чы
1. (які ідзе наперадзе) führend;
вяду́чы самалёт Führungsflugzeug n -(e)s, -e;
вяду́чае сло́ва грам. Léitwort n -(e)s, -wörter;
2. (галоўны, кіруючы) führend, léitend;
займа́ць вяду́чае ме́сца an der Spítze stehen*; éine Führungsposition ínnehaben*;
3. (на тэлебачанні, радыё і г.д.) Moderátor m -s, -tóren, Ánsager m -s, -;
4. тэх.
вяду́чае ко́ла Tríebrad n -(e)s, -räder, Ántriebsrad n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
замацава́ць, замацо́ўваць beféstigen vt; féstmachen аддз. vt;
замацава́ць што-н цвіка́мі etw. féstnageln;
2. (права і г. д.) veránkern vt;
замацава́ць по́спехі die Erfólge féstigen;
3. (за кім-н.) j-n síchern vt, sícherstellen аддз. vt, reservíeren [-´vi:-] vt (месца, памяшканне); zúteilen vt (за кім-н., за чым-н.);
замацава́ць зямлю за кім-н. j-m Land zúteilen;
4. тэх., фота fixíeren vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
звалі́ць
1. úmwerfen* vt; úmrennen* vt (з ног); zu Bóden wérfen* (на зямлю); fällen vt (дрэва)
2. (у адно месца) zusámmenwerfen* vt, áufhäufen vt;
3. (скінуць) hinábwerfen* vt; ábladen* vt (згрузіць);
4. груб., разм. ábhauen vi (s);
◊
звалі́ць з сябе́ адка́знасць die Verántwortung von sich (D) ábwälzen [ábschieben*];
звалі́ць віну́ на каго-н. j-m die Schuld in die Schúhe schíeben*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)