Gespräch n -(e)s, -e размо́ва, гу́тарка;

ein ~ mit j-m ánknüpfen, mit j-m ins ~ kómmen* завяза́ць размо́ву [гу́тарку] з кім-н.;

sich ins ~ éinlássen* уступі́ць у размо́ву;

das ~ auf etw. (A) bríngen* заве́сці размо́ву аб чым-н.;

das ~ geht aus размаўля́ць больш няма́ пра што;

~e führen ве́сці [право́дзіць] размо́вы [гу́таркі]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verfügung f -, -en пастано́ва, распараджэ́нне, дырэкты́ва; юрыд. рашэ́нне (über A – аб чым-н.);

der ~ gemäß, laut ~ зго́дна з распараджэ́ннем;

auf ~ des Geríchts зго́дна з рашэ́ннем суда́;

zur besónderen ~ для асо́бых даручэ́нняў;

zur ~ stéhen* быць [знахо́дзіцца] у распараджэ́нні;

sich j-m zur ~ stéllen адда́ць сябе́ ў чыё-н. распараджэ́нне;

éinstweilige ~ юрыд. часо́вае распараджэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прапано́ва ж.

1. Vórschlag m -(e)s, -schläge; Ángebot n -(e)s, -e; Offérte f -, -n (камерц.);

2. эк. Ángebot n -(e)s;

по́пыт. і прапано́ва [прапанава́нне] Náchfrage und Ángebot, -e;

прапано́ва тава́раў Wárenangebot n; Vórlage f -, -n;

прапано́ва паслу́г Díenstanerbieten n, Án(er)bieten von Díenstleistungen;

сустрэ́чная прапано́ва Gégenvorschlag m, Gégenantrag m;

уне́сці прапано́ву éinen Ántrag stéllen, éinen Vórschlag máchen [éinbringen*];

падтрыма́ць прапано́ву den Vórschlag áufgreifen*;

3. Ántrag m -(e)s, -träge (напр. аб шлюбе);

зрабі́ць прапано́ву éinen (Héirats)ántrag máchen;

прыня́ць прапано́ву éinen (Héirats)ántrag ánnehmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сабе́​I зваротны займ. sich (пры дзейніку ў 3-й асобе); mich, mir, uns (пры дзейніку ў 1-й асобе); dich, dir, euch (пры дзейніку ў 2-й асобе);

ці ты купі́ў сабе́ кні́гу? hast du dir ein Buch gekáuft?;

уяві́це сабе́! stéllen Sie sich vor!;

ён ду́мае то́лькі аб сабе́ er denkt nur an sich;

◊

рэч у сабе́ філас. das Ding an sich;

мне не па сабе́ разм. mir ist nicht wohl;

сам па сабе́ an (und für) sich; als sólcher;

мець пры сабе́ dabéihaben* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сачы́ць

1. fólgen vi (s) (за кім-н. D), verfólgen vt;

сачы́ць вача́мі за кім-н. j-n (A) mit den Augen verfólgen;

2. (назіраць за кім-н, чым-н.) beóbachten vt; ein Áuge auf j-n háben; bespítzeln vt (шпіёніць);

3. (клапаціцца аб кім-н, чым-н, даглядаць каго-н.) sórgen vi (für A), áufpassen vi (auf A), Acht gében* (auf A);

сачы́ць за рабо́тай машы́ны die Arbeit éiner Maschíne überwáchen;

сачы́ць за тым, каб … dafür sórgen, dass …;

сачы́ць за сабо́й Wert auf sein Äußeres légen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Kénntnis f -, -se

1) ве́данне;

~ néhmen* von etw. (D) прыма́ць што-н. да ве́дама;

j-n (von D) in ~ sétzen даве́сці да ве́дама каго́-н. (аб чым-н.);

aus éigener ~ на ўла́сным во́пыце

2) pl ве́ды, эруды́цыя;

über ~se verfügen мець ве́ды;

séine ~se in Frémdsprachen sind gut яго́ ве́ды заме́жных мо́ў до́брыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schwéllen*

1. vi (s)

1) пу́хнуць, ацяка́ць; надува́цца надзіма́цца (пра шчокі, жылы);

ein schwéllender Mund пу́хлы рот

2) набрыня́ць (пра пупышкі)

3) прыбыва́ць (аб вадзе)

4) перан. напаўня́цца;

das Herz schwoll vor Begéisterung сэ́рца напо́ўнілася захапле́ннем

2. vt надзіма́ць, раздзіма́ць (ветразі і г.д.);

ihm schwillt der Kamm разм. ён петушы́цца хо́дзіць пе́ўнем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Úrteil n -(e)s, -e

1) меркава́нне, ду́мка;

sein ~ über j-n, etw. (A) fällen [ábgeben*] вы́казаць сваё меркава́нне нако́нт каго́-н., чаго́-н.;

sich (D) ein ~ über etw. (A) bílden скла́сці сабе́ ду́мку [меркава́нне] аб чым-н.

2) рашэ́нне

3) юрыд. прысу́д, прыгаво́р;

ein ~ (aus)spréchen* [fällen] вы́несці прыгаво́р [прысу́д];

óhne ~ und Recht без суда́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

падня́цца

1. (перамясціцца ўверх) sich erhében*; sich áufrichten (выпрастацца); áufstehen vi (s) (устаць);

2. (наверх) stéigen* vi (s); hináufgehen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráufkommen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць);

3. (павялічыцца) stéigen* vi (s), sich erhöhen;

4. (палепшыцца) sich verbéssern;

5. (узнікнуць, пачацца) entstéhen* vi (s), begínnen* vi; sich erhében*;

падняла́ся бу́ра ein Sturm erhob sich;

падня́ўся пыл der Staub wírbelte auf;

падняло́ся паўста́нне ein Áufstand erhób sich;

5. (аб пасевах) áufgehen* vi (s);

падня́цца з пасце́лі (пасля хваробы) áufkommen* vi (s), auf die Béine kómmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

знаць​I разм.

1. (ведаць) wíssen* vt; kénnen* vt (каго-н., мець веды);

знаць на па́мяць áuswendig kénnen*;

яго́ ўсе зна́юць ihn kénnen álle;

знаць каго-н у твар wíssen* wie jémand áussieht, j-n vom Séhen kénnen*;

2. (умець) kénnen* vt, können* vt, verstéhen* vt;

ён зна́е сваю́ спра́ву er verstéht séine Sáche;

◊

даць аб сабе́ знаць von sich hören lássen*;

знаць не зна́ю разм. mein Náme ist Háse, ich weiß von nichts;

не знаць ме́ры kein Maß und Ziel [kéine Grénzen, kéine Schránken] kénnen*;

знаць ме́ру Maß hálten*;

зна́ем мы ва́шага бра́та! ich kénne méine Páppenheimer!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)