Verbum

bewégen* II

vt

1. (zu D) схіля́ць (каго-н. на што-н., да чаго-н.);

er wúrde dazú bewógen яго́ ўгавары́лі гэ́та зрабі́ць

2. ~, sich:

sich ~ lássen* (zu D, zu + inf) схіля́цца (да чаго-н.), даць сябе́ ўгавары́ць (зрабіць што-н.)

ánstellen

1. vt

1) прыстаўля́ць, прыхіна́ць

2) найма́ць, залі́чваць (на працу)

3) учыні́ць, нарабі́ць (чаго-н.);

da hast du was Schönes ángestellt! але́ ж ты і нарабі́ў!

2. ~, sich

1. разм. паво́дзіць сябе́, трыма́цца; прыкі́двацца

2) (nach D) займа́ць чаргу́

réden vt, vi гавары́ць, гу́тарыць, размаўля́ць, прамаўля́ць;

wie ein Buch ~, wie gedrúckt ~ гавары́ць як па-пі́санаму;

er lässt mit sich ~ ён згаво́рлівы;

du hast gut ~! табе́ лёгка каза́ць!;

ins Gewíssen ~ крана́ць сумле́нне, саро́міць;

von sich ~ máchen звярта́ць на сябе́ ўвагу

spíelen vt, vi

1) гуля́ць;

Ball ~ гуля́ць у мя́ч(ык);

falsch ~ разм. махлява́ць, ашу́кваць;

j-m etw. aus der Tásche ~ разм. вы́цягнуць у каго́-н. што-н. з кішэ́ні

2) (і)гра́ць; выко́нваць;

die érste Géige ~ ігра́ць пе́ршую скры́пку (тс. перан.)

3) разы́грываць, прытвары́цца, прыкі́нуцца, стро́іць з сябе́;

den (gróßen) Herrn ~ ко́рчыць з сябе́ (ва́жнага) па́на

4) mit (D) жартава́ць [ба́віцца] (чым-н.);

er lässt nicht mit sich ~ ён не дазваля́е жартава́ць з сябе́

5) адбыва́цца, разы́грывацца;

die Hándlung spielt in Berlín дзе́янне [падзе́я] адбыва́ецца ў Берлі́не

6) гуля́ць, блішча́ць, пераліва́цца (пра каштоўныя камяні і г.д.);

ins Bläuliche ~ мець сі́няе адце́нне, адліва́ць сі́нім;

díeser Diamánt spielt schön гэ́ты брылья́нт чы́стай вады́;

in állen Fárben ~ пераліва́ць усі́мі ко́лерамі вясёлкі [ра́дугі];

séinen Witz ~ lássen* выто́нчвацца ў во́стрых жа́ртах;

sie ließ álle íhre Künste ~ яна́ пусці́ла ў ход усе́ свае́ ча́ры

ergreífen* vt

1) хапа́ць, бра́цца (за што-н.); схапі́ць, злаві́ць

2) (з)ахо́пліваць; узру́шваць;

die Flucht ~ кі́нуцца наўцёкі;

die Gelégenheit ~ скарыста́цца з наго́ды;

das Wort ~ узя́ць сло́ва;

Máßnahmen ~ прыня́ць за́хады [ме́ры];

Besítz ~ von etw. (D) авало́даць чым-н.;

die Initiatíve ~ узя́ць на сябе́ ініцыяты́ву

sich pron refl (a) сябе́, (D) сабе́; пры дзеясловах тс: …цца;

~ auf j-n, auf etw. (A) bezíehen* адно́сіцца [ста́віцца] да каго́-н., да чаго́-н.;

es verstéht ~ von selbst гэ́та само́ па сабе́ зразуме́ла;

es wird ~ fínden там бу́дзе віда́ць;

zu ~ kómmen* ачуня́ць;

an und für ~ само́ па сабе́;

er ist gern für ~ ён лю́біць адзіно́цтва;

das ist éine Sáche für ~ гэ́та асо́бны пункт;

nicht bei ~ (D) sein вы́йсці з сябе́; быць у ста́не непрыто́мнасці;

das Ding an ~ філас. рэч у сабе́;

es hat nichts auf ~ гэ́та нічо́га не зна́чыць

Verpflíchtung f -, -en

1) абавя́зак;

j-m éine ~ áuferlegen ускла́сці на каго́-н. абавя́зак, даручы́ць каму́-н. што-н.

2) абавяза́цельства;

vertrágliche ~ дагаво́рнае абавяза́цельства;

éine éidliche ~ абавяза́цельства, яко́е прыня́та пад прыся́гай;

séinen ~en náchkommen* выко́нваць свае́ абавяза́цельствы;

éine ~ übernéhmen* [éingehen*] узя́ць на сябе́ абавяза́цельства [абавя́зак]