упада́ць

1. геагр. (улівацца, уцякаць) münden vi, sich ergíeßen*;

Нёман упада́е ў Балты́йскае мо́ра der Nióman mündet in die Óstsee;

2. разм. (за кім-н.) j-m den Hof máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гна́цца

1. náchjagen vi (s), náchsetzen vi (s) (за кім-н. D);

2. перан. (дамагацца) strében vi, tráchten vi (за чым-н. nach D);

гна́цца за сла́вай nach Ruhm strében

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

нахвалі́цца

1. sich selbst sehr lóben; práhlen vi;

2. (з адмоўем) genúg lóben;

ён не мог нахвалі́цца er kónnte (gar) nicht genúg lóben (кім-н., чым-н. j-n, etw.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наце́шыцца

1. (нарадавацца) viel Vergnügen háben (кім-н., чым-н. an D);

2. (насмяяцца) viel láchen (з каго-н., чаго-н. über A), verláchen vt, zur Genüge láchen (über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

паглядзе́ць

1. (каб разглядзець, убачыць) hínsehen* vi; ánblicken vt; éinen Blick wérfen* (на каго, на што-н. auf A);

2. (панаглядаць) áufpassen vi (за кім-н., чым-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

befall

[bɪˈfɔl]

-fell, -fallen, -falling

1.

v.i.

здара́цца; трапля́цца

it so befalls — гэ́так здара́ецца

2.

v.t.

здара́цца з кім; напатка́ць каго́

No harm befalls him — Нічо́га благо́га зь ім ня зда́рыцца

A strange fate befell him — Дзіўна́я до́ля яго́ напатка́ла

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

spréchen*

1. vi (mit j-m über A, von D) гавары́ць, размаўля́ць (з кім-н. аб кім-н., чым-н.);

gut [geläufig, flíeßend] Deutsch ~ до́бра [бе́гла, свабо́дна] размаўля́ць па-няме́цку;

durch [über] den Rúndfunk ~ выступа́ць па ра́дыё;

wir ~ uns noch! мы яшчэ́ паразмаўля́ем!;

ich hábe mit dir zu ~ мне трэ́ба з табо́й пагавары́ць;

ich bin héute für ihn nicht zu ~ я не прыму́ [не магу́ прыня́ць] яго́ сёння;

auf j-n, auf etw. (A) zu ~ kómmen* загавары́ць аб кім-н., аб чым-н.;

auf j-n gut zu ~ sein до́бра адкліка́цца аб кім-н., быць высо́кай ду́мкі аб кім-н.

2. vt

1) гавары́ць;

ein Úrteil ~ выно́сіць прысу́д [прыгаво́р];

Recht ~ выно́сіць рашэ́нне па спра́ве;

j-m das Wort ~ абараня́ць каго́-н.;

man spricht ка́жуць, гаво́раць, хо́дзяць чу́ткі

2) размаўля́ць, ве́сці размо́ву (з кім-н.)

3) (auf A) нагаво́рваць (што-н. на магнітафонную стужку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

збліжа́цца

1. sich (einánder) nähern, zusámmenkommen* vi (s), zusámmenrücken vi (s), náhe tréten* vi (s);

2. перан. náhe tréten* vi (s) (з кім-н. D); vertráut wérden, sich befréunden (mit D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

параўна́цца (з кім-н. у чым-н.) sich gléichstellen аддз. (j-m in D); sich méssen* (mit j-m);

з ім ніхто́ не мо́жа параўна́цца níemand kann sich mit ihm méssen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адазва́цца

1. (адгукнуцца) ántworten vt; erwídern vt, Ántwort geben*;

2. (выказаць думку) sich äußern (аб кім-н., чым-н. über A);

3. (выклікаць адчуванне і г. д.) sich áuswirken; Éinfluss háben [áus¦üben]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)