súdeln vi разм. працава́ць

1) пэ́цкаць, бру́дзіць

2) рабі́ць што-н. абы́ з рук

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

típpen III vi разм.

1) рабі́ць ста́ўку (на што-н.)

2) меркава́ць (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschönen

1. vt рабі́ць прыгажэ́йшым

2. ~, sich

1) ужыва́ць касме́тыку

2) станаві́цца [рабі́цца] больш прыго́жым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zúfügen vt

1) дадава́ць

2) прычыня́ць (непрыемнасць);

j-m Scháden ~ рабі́ць каму́-н. шко́ду

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

заме́тка ж.

1. (метка) Mérkzeichen n -s, -, Zéichen n;

рабі́ць заме́ткі Áufzeichnungen [Notízen] máchen;

◊

я ў яго на заме́тцы er hat mich auf dem Kíeker;

2. разм. (паведамленне) гл. нататка

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запаво́лены verlángsamt, verzögert, Lángzeit-;

у рэжы́ме запаво́ленай ху́ткасці (кіно і перан.) im [in] Zéitlupentempo, in Zéitlupe;

рабі́ць запаво́леную кіназды́мку кіно im Zéitraffer fílmen;

бо́мба запаво́ленага дзе́яння вайск. Zéitbombe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

крыві́ць

1. (рабіць крывым) krümmen vt;

2. (перакошваць) verzíehen* vt;

крыві́ць рот den Mund verzíehen*;

крыві́ць твар ein Gesícht zíehen*, das Gesícht verzíehen*;

◊

крыві́ць душо́й héucheln vi; sich verstéllen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nötigen vt (zu D)

1) прымуша́ць (каго-н. да чаго-н.), прымуша́ць (каго-н. рабіць што-н.)

2) насто́йліва запраша́ць [упро́шваць] (што-н. рабіць);

er lässt sich nicht ~ ён не прымуша́е сябе́ ўпро́шваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schedule

[ˈskedʒu:l]

1.

n.

раскла́д -у m.; гра́фік, сьпіс -у m.

2.

v.t.

рабі́ць раскла́д; запі́сваць у раскла́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sneer

[snɪr]

1.

v.i.

а) насьміха́цца; рабі́ць кпі́ны; кпіць

б) насьме́шліва ўсьміха́цца

2.

n.

насьме́шка f., кпі́ны pl.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)