Verbum

verpúffen

1. vi тэх., хім. успы́хнуць, ху́тка згарэ́ць; вы́гараць (аб выбуховых рэчах); перан. мець слабы́я вы́нікі, быць безвыніко́вым

2. vt

1) расстраля́ць (усе патроны)

2) растра́ціць (дарэмна) (сваю энергію, сілы)

zíemen vi і ~, sich падыхо́дзіць, нале́жаць;

er weiß nicht, was sich ziemt ён не ве́дае, як сябе́ паво́дзіць;

es ziemt mir nicht, darüber zu úrteilen мне не́льга ду́маць [меркава́ць] аб гэ́тым

hören

1. vt, vi чуць, слу́хаць;

Vórlesungen ~ слу́хаць ле́кцыі;

ich hábe sie síngen ~ я чуў, як яна́ пяе́;

er lässt nichts von sich ~ аб ім нічо́га не чува́ць;

j-m zu ~ gében* даве́сці да чыйго́-н. ве́дама;

das lässt sich ~ гэ́та до́бра ска́зана; аб гэ́тым мо́жна пагавары́ць

2. vi (auf a) слу́хацца (каго-н.), прыслухо́ўвацца (да чаго-н.);

auf j-s Rat ~ слу́хацца чыёй-н. пара́ды

verpflíchten

1. vt

1) (durch A, zu D) абавя́зваць (каго-н., чым-н., да чаго-н.);

ich bin dir zu Dank verpflíchtet я табе́ ве́льмі абавя́заны

2) прыма́ць (на працу) (каго-н.), дамо́віцца (аб рабоце); заключы́ць дагаво́р [умо́ву] (аб працы) (з кім-н.);

j-n als Dólmetscher ~ прыня́ць на пра́цу каго́-н. у я́касці перакла́дчыка

2. ~, sich абавяза́цца;

ich verpflíchte mich für ihn я адка́зваю [руча́юся] за яго́

Tapét n:

etw. aufs ~ bríngen* разм. пача́ць размо́ву пра што-н., паставі́ць яко́е-н. пыта́нне на абмеркава́нне;

aufs ~ kómmen* разм. зрабі́ць тэ́май размо́вы [абмеркава́ння];

etw. [éine Fráge] aufs ~ bríngen* падня́ць [узня́ць] пыта́нне аб чым-н.

trompéten

1. vt

1) (пра)трубі́ць;

j-n wach ~ разбудзі́ць каго́-н.

2) перан. трубі́ць (аб чым-н.); разно́сіць (чутку, пагалоску)

2. vi

1) трубі́ць, ігра́ць на трубе́

2) жарт. гу́чна смарка́цца

verbrénnen*

1. vt спа́льваць, палі́ць;

sich (D) die Fínger [den Mund, die Zúnge] ~ апячы́ сабе́ па́льцы [рот, язы́к]

2. vi (s) згарэ́ць;

sie ließ den Bráten ~ у яе́ згарэ́ла [прыгарэ́ла] смажані́на

3. ~, sich (an D) апячы́ся (аб што-н.)

wíssen* vt

1) (von D, um A) знаць, ве́даць (што-н., аб кім-н., аб чым-н.);

~ Sie es gewíss? Вы ў гэ́тым упэўнены?;

sovíel ich weiß нако́лькі мне вядо́ма;

ich weiß ihn in Sícherheit я ве́даю, што ён у бяспе́чнасці;

ich weiß ihn glücklich я ве́даю, што ён шчаслі́вы;

Beschéid ~ ве́даць што-н., разбіра́цца ў чым-н.;

j-m Dank ~ быць удзя́чным каму́-н.;

er weiß kéinen Rat ён не ве́дае, што яму́ рабі́ць;

◊

was ich nicht weiß, macht mich nicht heiß ≅ чаго́ я не ве́даю, аб тым не турбу́юся

2) (zu + inf) уме́ць (што-н. рабіць);

sich zu fássen ~ уме́ць вало́даць сабо́й