Verbum

entrínnen* vi (s) (D)

1) выцяка́ць (пра вадкасць)

2) пазбяга́ць (чаго-н.); уцячы́ (ад каго-н., чаго-н.);

die Zeit entrínnt час бяжы́ць

verflüchtigen

1. vt хім. выпа́рваць, ператвара́ць у газ

2. ~, sich

1) выпа́рвацца, рассе́йвацца

2) ху́тка прахо́дзіць (пра злосць і г.д.)

3) разм. уцячы́, даць ця́гу

Sócke f -, -n шкарпэ́тка;

auf den ~en géhen* ісці́ ці́ха [бясшу́мна];

◊

j-m auf den ~n sein наступа́ць каму́-н. на пя́ты;

sich auf die ~n máchen уцячы́

entspríngen* vi (s) (D)

1) уцяка́ць (ад каго-н., адкуль-н.);

aus dem Gefängnis ~ уцячы́ з турмы́

2) выцяка́ць, цячы́ (з чаго-н.; аб рацэ)

3) узніка́ць, пахо́дзіць

Láppen m -s, -

1) ану́ча, ану́чка; pl лахманы́, рыззё

2) анат., бат. до́ля

3) тэх. ло́пасць; ла́па; вы́ступ; борт;

◊

j-m durch die ~ géhen* уцячы́, вы́слізнуць ад каго́-н.

verdrücken vt

1.

1) змяць, расці́снуць

2) разм. аплята́ць, умо́лваць

3):

nie étwas ~! ніко́лі не́льга замо́ўчваць што-н.!;

ein Tränchen ~ пусці́ць слязу́, папла́каць

2. ~, sich разм. уцячы́; зніка́ць; таі́цца

Léine f -, -n вяро́ўка; ле́йцы, мату́з;

◊

j-n an der ~ háben трыма́ць каго́-н. у рука́х;

~ zíehen* разм. скруці́ць [змата́ць] ву́ды, зліня́ць, уцячы́;

an dersélben ~ zíehen* быць [дзе́йнічаць] заадно́ з кім-н.