Verbum

Vórgehen n -s

1) спо́саб дзе́яння

2) вайск. прасо́ўванне, наступле́нне;

im ~ bléiben* праця́гваць прасо́ўванне [рух напе́рад]

éinschmuggeln

1. vt

1) уво́зіць кантраба́ндай

2) перан. праця́гваць (рэзалюцыю, закон)

2. ~, sich разм. пракрада́цца

áusstrecken

1. vt

1) праця́гваць; расця́гваць

2) прака́тваць (жалеза)

2. ~, sich ле́гчы, вы́цягнуўшыся; прыле́гчы адпачы́ць

vórstrecken vt

1) праця́гваць (руку), выця́гваць напе́рад;

den Kopf ~ вы́цягнуць шы́ю

2) пазыча́ць; выдава́ць ава́нс

fórtleben vi праця́гваць жыць, увасабля́цца (у чым-н.);

sein Náme wird durch die Jahrhúnderte ~ яго́ імя́ перажыве́ стаго́ддзі

dúrchbringen*

1. vt

1) заця́гваць (нітку)

2) праця́гваць (праз што-н.)

3) право́дзіць, праця́гваць (закон);

séine Méinung ~ абарані́ць свой пункт по́гляду;

éinen Schüler durch die Prüfung ~ (з ця́жкасцю) вы́цягнуць ву́чня на экза́мене

4) праманта́чваць (грошы)

2. ~, sich перабіва́цца (у жыцці)

dúrchziehen* I

1. vt праця́гваць

2. vi (s) прахо́дзіць, праязджа́ць

3) прадзіма́ць, цягну́ць (пра вецер)

3. ~, sich цягну́цца, прахо́дзіць (тс. перан.)

fórtkönnen* vi

1) магчы́ пайсці́;

ich kónnte der Geschäfte wégen nicht früher fort мяне́ затрыма́лі спра́вы

2) мець магчы́масць праця́гваць ру́хацца

verlängern vt

1) падаўжа́ць, праця́гваць

2) адтэрмінава́ць

3) разм. разбаўля́ць (малако і г.д.)

4) спарт. дава́ць дадатко́вы час (на гульню і г.д.)