Verbum

адарва́ць

1. ábreißen* vt; ábbrechen* vt (галінку, кавалак чаго-н.);

2. (разлучыць) trénnen vt, lóslösen vt, auseinánder réißen*;

3. (перашкодзіць займацца чым-н.) lósreißen* vt;

◊

адарва́ць з рука́мі што-н. gíerig nach etw. (D) gréifen*; sich um etw. (A) réißen*;

адарва́ць ад сябе́ што-н. etw. schwéren Hérzens wéggeben* [híngeben*, áufgeben*];

вачэ́й не адарва́ць die Áugen nicht ábwenden können*

лясны́

1. (які ўласцівы лесу) Wald-, Forst-;

лясны́я бага́цці Wáldreichtum m -s, -tümer;

лясны́ піто́мнік Schónung f -en;

лясна́я спра́ва Fórstwesen n -s, Fórstfach n -(e)s;

лясна́я гаспада́рка Fórstwirtschaft f -;

лясны́ масі́ў Wáldkomplex m -es, -e;

лясны́ цар фалькл. Érlkönig m -s;

2. (які звязаны з лесаводствам і эксплуатацыяй лесу) Holz-;

лясна́я прамысло́васць Hólzindustrie f

мо́ра н.

1. геагр. See f -, -n, Meer n -es, -e;

уну́транае мо́ра Bínnenmeer n;

адкры́тае мо́ра hóhe [óffene] See;

вы́йсці ў мо́ра in Sée stéchen*, aufs Méer fáhren*;

за мо́рам in Übersee;

з-за мо́ра aus Übersee;

2. перан. Méer n -es, -e;

мо́ра крыві́ ein Méer von Blut;

◊

кро́пля ў мо́ры ́≅ ein Trópfen auf den héißen Stein

му́чыцца разм.

1. (пакутаваць) sich quälen; Quálen léiden* (чым-н., ад чаго-н. an D, unter D);

2. (рабіць што-н з вялікімі намаганнямі) sich ánstrengen, sich ábquälen, sich ábplagen (над чым-н. mit D);

му́чыцца над якой-н. рабо́тай sich mit éiner Árbeit ábquälen;

му́чыцца над рашэ́ннем зада́чы sich (D) über éiner Áufgabe den Kopf zerbréchen*

прыбо́р м.

1. Gerät n -(e)s, -e; Apparát m -(e)s, -e; Vórrichtung f -, -en;

2. (камплект) Satz m -es, Sätze;

пісьмо́вы прыбо́р Schréibzeug n -(e)s, -e;

стало́вы прыбо́р Gedéck n -(e)s, -e; Bestéck n -(e)s, -e (лыжка, відэлец і г. д.); Áufsatz m -es, -sätze (з талерак);

ча́йны прыбо́р Téegeschirr n -s, -e

прычы́на ж. Úrsache f -, -n; Grund m -es, Gründe (аснова); Ánlass m -es, -lässe, Veránlassung f -, -en (падстава); Motív n -(e)s, -e, Bewéggrund m (матыў);

прычы́ны вайны́ die Kríegsursachen pl;

ува́жлівая прычы́на ein stíchhaltiger [tríftiger] Grund;

без ува́жнай прычы́ны ein únentschuldigtes Féhlen;

з незразуме́лай прычы́ны aus únerfindlichen Gründen;

паслужы́ць прычы́най der Grund sein (чаго-н., für A)

спаўня́цца

1. (ажыцяўляцца) sich erfüllen, in Erfüllung géhen*; sich vollzíehen*, vor sich géhen*;

яго́ пажада́нне спо́ўнілася sein Wunsch ging in Erfüllung;

2. безас. (пра ўзрост):

яму́ спо́ўнілася 40 год er wurde 40 Jáhre alt, er erréichte sein víerzigstes Lébensjahr;

3. (пра тэрмін, час) jähren;

з дня заключэ́ння мі́рнага дагаво́ра спо́ўнілася 10 год der Fríedensschluss jährte sich zum zéhnten Mal

умо́ўны

1. (з умовай) bedíngt; konventionéll [-vɛn-];

умо́ўны прысу́д юрыд. bedíngte Verúrteilung;

умо́ўны рэфле́кс фізіял. bedíngter Refléx;

тэ́рмін умо́ўнага пакара́ння юрыд. Bewährungsfrist f -, -en;

2. (умоўлены) veréinbart, verábredet, ábgemacht;

умо́ўны знак ein verábredetes [veréinbartes] Zéichen; Kártenzeichen n -s, - (картаграфічны);

умо́ўны а́драс Déckadresse f -, -n;

3. грам. konditionál, Konditionál-, Bedíngungs;

умо́ўны лад Konditionál m -s, -e, Konditionális m -, -les

упо́р м.

1. Stütze f -, -n, Stützpunkt m -(e)s, -e; тэх. Ánschlag m -(e)s, -schläge; Préllbock m -s, -böcke (чыг.);

страля́ць з упо́ру вайск. áufgelegt schíeßen*;

2.:

рабі́ць упо́р на што-н. (náchdrücklich) hervórheben* [betónen], auf etw. Gewícht légen, etw. zum Schwérpunkt máchen;

глядзе́ць ва ўпо́р fixíeren vt, ánstarren vt;

стрэ́ліць ва ўпо́р aus nächster Nähe schíeßen*

штраф м. юрыд. Géldstrafe f -, -n; Stráfe f;

які́ падляга́е штрафу канц. strafbar;

камерц., юрыд. штраф за вы́кіды адыхо́даў Emissiónsstrafe f;

штраф за затры́мку паста́ўкі Stráfe für Líeferverzug;

штраф за невыкана́нне кантра́кту Konventionálstrafe [-v-] f;

наклада́ць штраф на каго-н. j-m éine Stráfe [Géldstrafe] áuf¦erlegen;

браць [спаганя́ць] з каго-н. von j-m éine Stráfe [Géldstrafe] éintreiben* [záhlen lássen*]