штраф м. юрыд. Géldstrafe f -, -n; Stráfe f;

які́ падляга́е штрафу канц. strafbar;

камерц., юрыд. штраф за вы́кіды адыхо́даў Emissiónsstrafe f;

штраф за затры́мку паста́ўкі Stráfe für Líeferverzug;

штраф за невыкана́нне кантра́кту Konventionálstrafe [-v-] f;

наклада́ць штраф на каго-н. j-m éine Stráfe [Géldstrafe] áuf¦erlegen;

браць [спаганя́ць] з каго-н. von j-m éine Stráfe [Géldstrafe] éintreiben* [záhlen lássen*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)