Verbum

Únfall m -(e)s, -fälle няшча́сны вы́падак, ава́рыя;

er hat éinen ~ erlébt [erlítten], ihm ist ein ~ zúgestoßen з ім зда́рыўся няшча́сны вы́падак;

ein tödlicher ~ вы́падак са смяро́тным канцо́м [зыхо́дам]

warúm adv чаму́, наво́шта, з яко́й прычы́ны;

~ nicht gar! вось яшчэ́!, гэ́тага яшчэ́ не хапа́ла;

~ nicht? чаму́ не?;

◊

jédes Warúm hat sein Darúm ≅ няма́ ды́му без агню́

wéitläufig

1. a

1) шыро́кі, прасто́рны

2) шматсло́ўны, падрабя́зны

3) далёкі (пра сваякоў)

2. adv падрабя́зна, шматсло́ўна;

wir sind mit ihm ~ verwándt мы з ім далёкія сваякі́

Wéttbewerb m -(e)s, -e

1) спабо́рніцтва, ко́нкурс;

den ~ ántreten*, in den ~ tréten* уступі́ць у спабо́рніцтва;

im ~ mit j-m stéhen* [sein] спабо́рнічаць з кім-н.

2) канкурэ́нцыя

Zélt n -(e)s, -e пала́тка, шацёр, ю́рта;

die ~e áufschlagen* паста́віць [разбі́ць] пала́ткі; стаць ла́герам;

die ~e ábbrechen* скруці́ць пала́ткі; перан. зня́цца з ме́сца, вы́правіцца ў даро́гу

Zweck m -(e)s, -e мэ́та, патрэ́ба;

óhne ~ und Ziel без мэ́ты і даро́гі;

◊

der ~ héiligt die Míttel мэ́та апра́ўдвае сро́дкі;

zu wélchem ~? з яко́й мэ́тай?, нашто́?

fértig

1. a

1) гато́вы, зро́блены;

ein ~er Áufsatz гато́вае сачыне́нне;

~ wérden (mit D) спраўля́цца (з чым-н.);

das ist fix und ~ гэ́та зусі́м гато́ва;

óhne j-n ~ wérden абысці́ся без каго́-н.;

ich bin mit ihm ~ я не жада́ю мець з ім нічо́га агу́льнага;

~! ува́га! (каманда на старце)

2) уме́лы, майстэ́рскі;

éine ~e Hand háben быць спры́тным

2. adv уме́ла, па-майстэ́рску, адмысло́ва;

~ Deutsch spréchen* свабо́дна размаўля́ць па-няме́цку;

~ bríngen* даво́дзіць да канца́, спраўля́цца (з чым-н.);

~ máchen зрабі́ць, зако́нчыць, дарабі́ць

3. ~ máchen, sich падрыхто́ўвацца, быць напагато́ве;

~ stéllen вырабля́ць, рабі́ць

wíeder a (і)зно́ў;

~ und (ímmer) ~ усё зноў і зноў;

hin und ~ ча́сам;

für [um] nichts und ~ nichts ні за што ні пра што;

er wäre mítgegangen, áber auch ~ nicht з аднаго́ бо́ку, ён пайшо́ў бы з усі́мі, а з друго́га бо́ку, магчы́ма, і не;

~ áufnehmen аднаўля́ць (справу, сувязі); (in A) аднаўля́ць сябро́ўства (у партыі і г.д.), прыма́ць наза́д (у арганізацыю);

~ áuftauchen зноў вы́плыць; з’яві́цца зноў;

~ éinfallen* зноў прыхо́дзіць у галаву́;

~ éinsetzen [éinstellen] аднаўля́ць (на пасадзе, у правах);

~ gútmachen выпраўля́ць (віну); кампенсава́ць;

~ hérrichten выпраўля́ць, папраўля́ць;

~ erzählen перака́зваць;

~ erzéugen узнаўля́ць, аднаўля́ць;

~ ságen паўтара́ць; перадава́ць, перака́зваць