Verbum

упусці́ць разм.

1. (даць увайсці) hinéinlassen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinlassen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); éinlassen* vt;

2. (даць уцячы, сысці) lóslassen* аддз. vt, entwíschen [entkómmen, entschlüpfen] lássen*;

3. (прапусціць, праігнараваць, не заўважыць) vergéssen* vt, aus dem Áuge lássen*; versäumen vt, verpássen vt; sich (D) entgéhen lássen*; vorübergehen lássen*

каляі́на ж.

1. (ад колаў, палазоў) Fáhrspur f -, -en, Fáhrrinne f -, -n, Rádspur f -, -en; Schlíttenspur f (саняў);

2. чыг. Spur f, Gleis n -es, -e;

шырыня́ каляі́ны Spúrweite f -;

ву́зкая каляі́на Schmálspur f;

шыро́кая каляі́н Bréitspur f;

◊

увайсці́ ў каляі́ну (wíeder) ins Gleis kommen*, den gewöhnlichen Gang géhen*;

вы́біцца з каляі́ны aus dem Konzépt [Takt] geráten*;

вы́біць з каляі́ны aus dem Konzépt [aus dem Takt, aus der Fássung] bríngen*

увагна́ць

1. (прымусіць увайсці, загнаць) hinéinjagen vt, hinéintreiben* vt;

2. (з сілай убіць) éinschlagen* vt, éinhämmern vt (цвік і г. д.):

◊

увагна́ць у магі́лу [труну́] каго-н. j-n ins Grab bríngen*;

увагна́ць у чы́рвань каго-н. j-m die Schámröte ins Gesícht tréiben*;

увагна́ць у пот каго-н. j-m den Schweiß auf die Stirn tréiben*, j-n schwítzen lássen*

увалі́цца

1. (упасці) heréinfallen* vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinfallen* vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

2. (з грукатам увайсці) heréinplatzen vi (s), heréinstürzen vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinstürzen vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

увалі́цца ў ха́ту ins Haus stürzen;

3. (зрабіцца ўпалым) éinfallen* vi (s), éinsinken* vi (s)

ужы́так м. Gebráuch m -(e)s, -bräuche; Ánwendung f -, -en, Verwéndung f -, -en;

у шыро́кім ужы́тку häufig gebráucht;

увайсці́ ва ўжы́так in Gebráuch kómmen*;

вы́йсці з ужы́тку áußer Gebráuch [aus der Móde] kómmen*;

зняць з ужы́тку áußer Gebráuch sétzen;

для ўну́транага ўжы́тку (пра лекі) ínnerlich (ánzuwenden), zum ínneren Gebráuch;

гэ́ты вы́раз вы́йшаў з ужы́тку díeser Áusdruck ist nicht mehr gebräuchlich [wird nicht mehr gebráucht];

уве́сці ва ўжы́так éinführen vt

усу́нуцца

1. éinschiebbar sein, sich (hin)éinschieben lássen*;

шуфля́да лёгка ўсу́нулася die Schúblade ließ sich leicht (hin)éinschieben;

2. (прасунуцца, уцягнуцца) dúrchgezogen [dúrchgeschoben] wérden, sich éinfádeln lássen*;

3. (трапіць, праваліцца куды-н.) hinéinfallen* vi (s), (hín)geraten* vi (s), gelángen vi (s);

4. разм. (уваліцца, увайсці) heréinplatzen vi (s) (у напрамку да таго, хто гаворыць); hinéinstürzen vi (s) (у напрамку ад таго, хто гаворыць);

усу́ну ў ха́ту ins Haus stürzen

зайсці́

1. (куды-н.) (прыйсці) (hín)gehen* vi (s); besúchen vt, áufsuchen vt, vórsprechen* vi (па афіцыйных справах); vorbéikommen* vi (s) (да каго-н. bei D) (наведаць);

мне трэ́ба зайсці́ ў кра́му ich muss ins Geschäft;

я зайду́ да цябе́ ich komme bei dir vorbéi;

2. (па каго-н., па што-н.) ábholen vt;

я зайду́ па цябе́ ich hóle dich ab;

3. (увайсці) hinéingehen* vi (s);

мы зайшлі́ далёка ў лес wir gíngen weit in den Wald hinéin;

4. (апынуцца дзе-н.) (hín)geráten* vi (s), (hín)gelángen vi (s);

куды́ мы зайшлі́? wo sind wir híngeraten?;

5. (апусціцца) úntergehen* vi (s);

со́нца ўжо́ зайшло́ die Sónne ist schon úntergegangen;

гаво́рка зайшла́ пра… das Gespräch kam auf… (A);

спра́ва зайшла́ далёка die Sáche nahm úngewöhnliche Áusmaße an