unverrückbar, únverrückbar a непахі́сны, сто́йкі, усто́йлівы;

éinen ~en Zwang fühlen адчува́ць неадо́льнае жада́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

adamant

[ˈædəmənt]

1.

adj.

1) непахі́сны, нязло́мны, мо́цны

2) ве́льмі цьвярды́, непару́шны

2.

n.

ве́льмі цьвярдо́е це́ла, рэ́чыва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

grim

[grɪm]

adj.

1) пану́ры, злаве́сны (по́зірк, вы́гляд), пагро́зьлівы

2) суро́вы, няўмо́льны

3) непахі́сны, нязло́мны; заўзя́ты

4) страшны́, жахлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unwiderstéhlich, únwiderstehlich a

1) неадо́льны (пра ўдар), непахі́сны (пра довад)

2) неадо́льны (пра жаданне, цягу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

immovable

[ɪˈmu:vəbəl]

adj.

1) умацава́ны нерухо́мы, неперасо́ўны

2) нерухо́мы

3) непахі́сны, сто́йкі

4) нячу́лы, бязьлі́тасны

5) спако́йны, ціхі́; абыя́кавы

•

- immovables

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sturdy

[ˈstɜ:rdi]

adj.

1) мо́цны, здаро́вы; мажны́, таўсты́

sturdy legs — мо́цныя но́гі

2) sturdy resistance — мо́цны супраці́ў

3) непахі́сны, му́жны

sturdy defenders — му́жныя абаро́нцы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unbéugsam, únbeugsam a

1) які́ не гне́цца, не згіна́ецца

2) непахі́сны;

~er Wíderstand сто́йкае супраціўле́нне;

~e Energíe невычарпа́льная эне́ргія

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unentwégt, únentwegt

1. a

1) няўхі́льны, непахі́сны

2) безупы́нны (рост чаго-н.)

2. adv нягле́дзячы ні на што, непахі́сна, сто́йка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

цвёрда прысл., цвёрды

1. fest, hart; steif, starr (пераплёт і г. д.);

цвёрдае це́ла féster Körper, Féstkörper m -s, -;

цвёрды зы́чны фан. hárter Konsonánt;

2. перан. (трывалы) fest, stándhaft; únerschütterlich (непахісны);

цвёрдыя цэ́ны féste Préise;

стаць цвёрдай наго́й fésten Fuß fássen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

constant

[ˈkɑ:nstənt]

1.

adj.

1) ста́лы, заўсёдны, нязьме́нны

2) ця́глы, безупы́нны; насты́рны

constant rain — безупы́нны дождж

3) ве́рны, нязьме́нны, ляя́льны; вы́трыманы, непахі́сны

4) Math, Phys. ста́лы

a constant force — ста́лая сі́ла

2.

n.

1) ста́лае, заўсёднае n.

2) Math., Phys. пастая́нная вялічыня́, канста́нта f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)