men

[men]

n., pl. of man

1) мужчы́ны pl.

2) чалаве́чыя істо́ты, лю́дзі наагу́л

3) радавы́я салда́ты або́ маракі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Zivil [-'vi:l] n -s

1) цыві́льныя (лю́дзі), грамадзя́нскае насе́льніцтва

2) цыві́льная во́пратка;

in ~ géhen*, ~ trágen* хадзі́ць у цыві́льнай во́пратцы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

contemptible

[kənˈtemptəbəl]

adj.

ва́рты пага́рды, пагарджа́ны; по́длы, нікчэ́мны, пага́рдлівы

Liars and thieves are contemptible — Маню́кі й зладзе́і — нікчэ́мныя, пага́рдлівыя лю́дзі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Pack II n -(e)s зняв. зброд;

◊

~ schlägt sich, ~ verträgt sich ≅ крумка́ч крумкачу́ во́ка не вы́дзеўбе; свае́ лю́дзі – пала́дзім [разбяро́мся]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

peaceable

[ˈpi:səbəl]

adj.

1) міралю́бны, міратво́рны

2) спако́йны, ці́хі

Peaceable people keep out of quarrels — Спако́йныя лю́дзі не мяша́юцца ў сва́ркі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

multitude

[ˈmʌltɪtu:d]

n.

1) мно́ства n.; пло́йма f. (камаро́ў, жаўне́раў); бе́здань, бе́зьліч, про́цьма f.

2) the multitude — про́стыя лю́дзі, нато́ўп -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́біцца (выбрацца) sich heráusarbeiten, sich empórarbeiten;

вы́біцца з сіл séine Kräfte erschöpfen; erschöpft sein;

◊

вы́біцца ў людзі разм. sich empórarbeiten, Karri¦ére máchen;

вы́біцца з гра́фіка den Árbeitsablaufplan verlétzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

радавы́​I

1. (просты) éinfach;

радавы́я лю́дзі éinfache Ménschen;

2. у знач. наз. м. вайск. Geméine (sub) m -n, -n, Soldát m -en, -en;

радавы́я мн. Mánnschaften pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бядо́та ж.

1. (бяда, гора) Únglück n -s, Únheil n -s;

2. (беднасць, галеча, бедната) Not f -, Nöte, Élend n -(e)s;

3. (бедната, бедныя людзі) die Ármen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

folk

[foʊk]

1.

n., pl. folk or folks

1)

а) лю́дзі (наагу́л)

б)

poor folk — бе́дныя лю́дзі

old folk — стары́я

young folk — мо́ладзь

my folks — мая́ сям’я́, мае́ ро́дныя

2) пле́мя n., наро́д -у m.; люд -у m.

2.

adj.

наро́дны

folk art — наро́днае маста́цтва

folk dance — наро́дны та́нец

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)