глу́хнуць

1. (пра чалавека) taub wérden;

2. (пра гукі, голас) verhállen vi (s), still wérden;

3. (зарастаць, дзічэць) verwíldern vi (s);

4. (пра рухавік) ábgewürgt wérden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

змо́ўкнуць, змо́ўчаць (still)schwéigen* vt, nicht mehr spréchen*; nichts mehr ságen, verhállen vi (s) (пра гукі);

размо́ва змо́ўкла das Gespräch brach ab;

пе́сня змо́ўкла das Lied verhállte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

заціха́ць, заці́хнуць

1. (змоўкнуць) still wérden;

2. (пра гукі) verhállen vi (s);

3. (пра вецер, бой) sich légen, náchlassen* vi, ábflauen vi;

4. (пра боль) náchlassen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

pronounce

[prəˈnaʊns]

v.t.

1) вымаўля́ць (гу́кі, сло́вы); гавары́ць

2) выка́зваць меркава́ньне або́ пастано́ву

3) прызнава́ць

The doctor pronounced her cured — Ле́кар прызна́ў яе́ вы́лечанай

4) абвяшча́ць, публі́чна паведамля́ць

to pronounce sentence — абвясьці́ць прысу́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

чарадзе́йны

1. (які валодае звышнатуральнай сілай) Záuber-; Wúnder-, záuberhaft;

чарадзе́йнае ца́рства Záuberreich n -(e)s, -e, Fé¦enreich n;

2. (які захапляе, чаруе) wúnderschön, záuberisch, záuberhaft;

чарадзе́йныя гу́кі záuberhafte Töne

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пераці́хнуць

1. still wérden; stíllschweigen* аддз. vi (замаўчаць);

2. (пра гукі) verhállen vi (s), verschálen* vi (s); (пра вецер, бой і г. д.) sich legen, náchlassen* vi, ábflauen vi

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

не́сціся​I

1. (імчацца) jágen vi (h, s); rénnen* vi (s), rásen vi (s);

мі́ма пране́слася машы́на ein Áuto ráste vorbéi;

2. (пра гукі) erschállen* vi (s), ertönen vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

echo

[ˈekoʊ]

1.

n., pl. echoes

1) рэ́ха n.; адгало́сак -ку, во́дгалас -у m.; во́дгульле n.

2) перайма́ньне, насьле́даваньне, імітава́ньне n.

2.

v.

1) адбіва́цца, адгука́цца (рэ́хам)

2) паўтара́ць; перайма́ць, насьле́даваць

3) го́ласна адзыва́цца (пра гу́кі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

гуча́ць

1. (падаваць гукі) tönen vi; klíngen* vi; láuten vi;

2. (чуцца) erschállen* vi (s), ertönen vi (s), erklíngen* vi (s);

яе́ го́лас гучы́ць до́бра ihre Stímme hat éinen gúten Klang [klingt gut, schön]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дане́сціся

1. разм. (хутка даехаць, дабегчы) in schnéller Fahrt [in schnéllem Lauf] erréichen;

2. (зрабіцца вядомым) zu Óhren kómmen* (чуткі, весткі);

3. (наблізіўшыся, зрабіцца чутным) dríngen* vi (s); hállen vi; herüberklingen* vi (пра гукі, пахі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)