Verbum

ábgewöhnen

1. vt адву́чваць

2. ~, sich;

(D) etw. адву́чваць сябе́ ад чаго́-н.; адвыка́ць;

ein Kind ~ адву́чваць дзіця́ ад грудзе́й

quálmen

1. vi дымі́ць, чадзі́ць

2. vt разм. (папяросай і г.д.);

◊

bei dem qualmt's ён не по́мніць сябе́ ад зло́сці

Rückendeckung f -, -en вайск. тылаво́е прыкрыццё; перан. падтры́мка, дапамо́га, (пад)страхо́ўка;

sich (D) ~ verscháffen перан. забяспе́чыць сабе́ падтры́мку, застрахава́ць сябе́

verhálten* I

1. vt стры́мліваць (смех, слёзы); затры́мліваць (дыханне);

den Schritt ~ запаво́ліць крок

2. vi кры́ху адпачы́ць

3. ~, sich

1) паво́дзіць сябе́, трыма́ць сябе́;

sich ábwartend ~ чака́ць

2) знахо́дзіцца ў стане́, ісці́ (пра справы)

3) (zu D) ста́віцца (да каго-н., чаго-н., як-н.)

Elemént n -(e)s, -e

1) стыхі́я

2) элеме́нт

3) pl асно́вы (ведаў);

in séinem ~ sein адчува́ць сябе́ ў сваёй стыхі́і

erschlágen* vt забіва́ць;

ich fühle mich wie ~ я адчува́ю сябе́ зусі́м разбі́тым;

ich bin wie ~ я ашало́млены, я збі́ты з то́лку [панталы́ку]

verwáhren

1. vt (с)хава́ць, захо́ўваць

2. ~, sich (gegen A)

1) засцерага́ць сябе́ (ад чаго-н.)

2) пратэстава́ць (супроць чаго-н.)

úmtun* vt

1. накі́нуць на сябе́ (хустку)

2. ~, sich:

sich nach etw. (D) ~ агляда́цца [азіра́цца], шука́ючы (што-н.); даве́двацца (пра што-н.)

áufführen

1. vt

1) будава́ць, ста́віць

2) ста́віць (на сцэне)

2) прыво́дзіць, цытава́ць

2. ~, sich паво́дзіць сябе́;

sich höflich ~ быць ве́тлівым [даліка́тным]