Verbum

віна́ ж.

1. Schuld f -; Verschúlden n -s; Vergéhen n -s (правіннасць);

паста́віць каму-н. што-н. у віну́ j-m die Schuld аn etw. (D) geben* [zúschreiben*], j-m etw. zur Last légen;

звалі́ць віну́ на каго-н. die Schuld auf éinen ánderen ábwälzen [schíeben*], j-m etw. in die Schúhe schíeben*;

загла́дзіць віну́ éine Schuld wíeder gútmachen;

адчува́ць сваю віну́ sich schúldig fühlen;

гэ́та не па маёй віне́ darán bin ich nicht schuld, das ist nicht méine Schuld;

2. (прычына) Úrsache f -, -n

выкіда́ць, выкі́дваць, вы́кінуць

1. hináuswerfen* vt, hináusschmeißen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráuswerfen*, heráusschmeißen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць), wégwerfen* vt;

выкіда́ць з вакна́ zum Fénster hináuswerfen*;

выкіда́ць за борт тс. перан. über Bord wérfen*;

2. разм. (выпусціць у продаж) wérfen* vt;

выкіда́ць тава́ры на ры́нак Wáren auf den Markt wérfen*;

3. (выключыць, выкрасліць) stréichen* vt;

4. (выгнаць) hináusjagen vt;

выкіда́ць каго-н на ву́ліцу j-n auf die Stráße sétzen;

◊

выкіда́ць што-н з галавы́ sich etw. aus dem Kopf schlágen*

па́лец м.

1. анат. (на руцэ) Fínger m -s, -; (мезенец) der kléine Fínger;

шырынёй на тры па́льцы drei Fínger breit;

падне́сці па́лец да губ den Fínger an die Líppen légen;

пака́зваць па́льцам mit dem Fínger zéigen (на каго-н., што-н. auf A);

пералічы́ць на па́льцах an den Fíngern ábzählen; (на назе) Zéhe f -, -n;

хадзі́ць на па́льчыках auf den Zéhenspitzen [auf den Zéhen] géhen*;

◊

абве́сці вако́л па́льца каго-н. j-n um den Fínger wíckeln;

вы́смактаць з па́льца aus der Luft gréifen*;

2. тэх. Dáumen m -s, -

адка́з м.

1. Ántwort f -, -en; Erwíderung f -, -en, Entgégnung f -, -en (пярэчанне);

стано́ўчы адка́з bejáhende [zúsagende] Ántwort;

адмо́ўны адка́з vernéinende [negatíve [-və], áblehnende] Ántwort;

у адка́з (на што-н.) daraufhín; in Beántwortung (G);

у яго́ на ўсё гато́вы адка́з er hat ímmer [auf álles] éine (pássende) Ántwort (beréit);

2. (водгук, рэакцыя) Wíderhall m -(e)s, Écho n -s, -s, Resonánz f -;

3. (адказнасць) Verántwortung f -;

быць у адка́зе Réde und Ántwort zu stehen háben, verántwortlich sein;

закліка́ць да адка́зу zur Verántwortung [Réchenschaft] zíehen*, zur Réde stéllen;

трыма́ць адка́з sich verántworten; Réchenschaft áblegen

нагна́ць

1. (дагнаць) éinholen vt;

2. (сабраць у адным месцы) zusámmentreiben* vt, zusámmenbringen* vt;

3. (выканаць тое, што не было зроблена своечасова) áufholen vt, náchholen vt;

4. (унушыць якое-н. пачуццё) éinjagen vt, éinflößen vt;

нагна́ць сон müde máchen; j-n éinschläfern;

нагна́ць стра́ху на каго-н. j-m Schrécken [Angst] éinjagen; j-m Furcht éinflößen;

5. (пра спірт і г. д.) brénnen*;

нагна́ць аско́му разм. éinen fáden Geschmáck im Múnd háben; перан. j-m auf die Nérven géhen*

◊

нагна́ць цану́ den Preis hóchtreiben* аддз.

то́лькі

1. прысл. nur, alléin, bloß; erst (у дачыненні да часу);

то́лькі што so¦ében;

у мяне́ то́лькі два сшы́ткі ich hábe nur zwei Héfte;

цяпе́р то́лькі пяць гадзі́н es ist jetzt erst fünf Uhr;

то́лькі цяпе́р erst jetzt;

2. злучн. (ледзь) kaum;

то́лькі ён увайшо́ў kaum war er éingetreten;

як то́лькі sobáld, kaum;

не то́лькі …, але́ nicht nur …, sóndern auch;

◊

чаго́ тут [там] то́лькі не было́! was es da nicht álles gab;

яго́ то́лькі ба́чылі! und fort war er!;

паспрабу́й то́лькі гэ́та зрабі́ць! versúch das nur!