Verbum

устанаві́ць кніжн.

1. (змясціць) гл. усталяваць 1.;

2. (наладзіць) hérstellen vt;

устанаві́ць су́вязь éine Verbíndung hérstellen; вайск. тс. die Verbíndung áufnehmen*;

устанаві́ць канта́кт з кім-н. mit j-m Kontákt [Verbíndung] áufnehmen*;

3. (увесці, вызначыць) féstsetzen аддз. vt, féstlegen vt; bestímmen vt; éinführen vt;

устанаві́ць час (die) Zeit bestímmen [féstlegen];

устанаві́ць цану́ den Preis féstsetzen;

4. юрыд., тс. перан. (выявіць, канстатаваць) féststellen аддз. vt, konstatíeren vt;

устанаві́ць факт éine Tátsache féststellen

кно́пка ж.

1. (канцылярская) Réißnagel m -s, -nägel, Réißzwecke f -, -n, Héftzwecke f;

прымацава́ць кно́пкай mit Réißzwecken beféstigen; ánzwecken vt;

2. (для зашпільвання) Drúckknopf m -(e)s, -knöpfe;

3. разм. (націскальны гузік) Knopf m -(e)s, Knöpfe; Kontáktknopf m, Táster m -s, -, Táste f -, -n;

выпрабава́льная кно́пка Prüftaste f;

кно́пка за́пісу (на магнітафоне) Áufnahmetaste f;

кно́пка «стоп» Stóptaste f;

наці́снуць на ўсе кно́пкі перан. álle Regíster zíehen*, álle Hébel in Bewégung setzen

казёл м.

1. заал. Zíegenbock m -(e)s, -böcke; Bock m (тс. перан.);

упа́рты як казёл störrisch, bóckig; störrisch wie ein Ésel; stur wie ein Bock;

2. спарт. Bock m;

◊

з яго́ во́зьмеш як з казла́ малака́ bei ihm ist nichts zu hólen; er taugt zu nichts;

ахвя́рны казёл, казёл адпушчэ́ння разм. Sündenbock m; Prügelknabe m -n, -n;

пусці́ць казла́ ў агаро́д den Bock zum Gärtner máchen;

забіва́ць казла́ разм. Dómino spíelen

плы́сці

1. schwímmen* vi (s, h) (тс. перан.);

плы́сці па цячэ́нні mit dem Strom schwímmen*;

плы́сці су́праць цячэ́ння gégen den Strom schwímmen*;

усё паплыло́ ў яго пе́рад вачы́ма álles verschwámm vor seínen Áugen;

во́блакі плыву́ць die Wólken zíehen*;

2. (пра лодку і г. д.) schwímmen* vi (s, h); tréiben* vi (s) (па цячэнні);

3. (на чым-н.) fáhren* vi (s), schíffen vi (s, h) (на караблі); ségeln vi (h, s) (пад ветразямі)

уста́ць

1. áufstehen* vi (s), sich erhében*; sich stéllen, stéigen* vi (s) (на што-н. auf A);

уста́ць з-за стала́ vom Tísch(e) áufstehen*;

◊

уста́ць на но́гі перан. auf éigenen Füßen stehen*; sélbstständig [sélbstständig] wérden;

уста́ць грудзьмі́ за што-н. etw. schützen; sein Lében für etw. éinsetzen;

2. разм. (пра нябесныя свяцілы) áufgehen* vi (s);

со́нца ўстае́ die Sónne geht auf;

3. (узнікнуць) entstéhen* vi (s) (пра пытанне); áufsteigen* vi (s) (пра ўспаміны)

падтрыма́ць, падтры́мліваць

1. (не даць упасці) stützen vt;

падтрыма́йце мяне́, а то я ўпаду́ stützen Sie mich, sonst fálle ich;

2. (аказаць матэрыяльную дапамогу) unterhálten* vt;

ён падтрымліваў сваі́х бацько́ў грашы́ма er hat séine Éltern mit Geld [finanzi¦éll] unterstützt;

3. перан. unterstützen vt;

мы падтрымліваем яго́ план wir unterstützen séinen Plan; áufrecht¦erhalten* vt аддз.;

фі́рма падтрымлівае сваю́ прапано́ву die Fírma erhält ihr Ángebot áufrecht;

◊

падтрым каго-н. (стаць на чый-н. бок) разм. j-m die Stánge hálten*

зачапі́ць, зачапля́ць

1. (падчапіць чым-н.) (er)gréifen* vt, fésthaken аддз. vt, éinhaken vt;

2. (закрануць) ánstoßen* vt, stréifen vt, hängen bléiben*;

3. (неасцярожна штурхнуць і пад.) éinhaken vt; stóßen* vi (s) (за што-н. an A);

зачапі́ць за крэ́сла an éinen Stuhl stóßen*, über éinen Stuhl stólpern;

4. перан. (закрануць у размове) stréifen vt, berühren vt;

зачапі́ць пыта́нне éine Fráge berühren [stréifen];

зачапі́ць самалю́бства das Ehrgefühl verlétzen [kränken];

◊

зачапі́ць за жыво́е éine wúnde Stélle berühren, den wúnden Punkt tréffen*