rund
1. a
1) кру́глы, шарападо́бны;
~e Áugen máchen здзіўля́цца
2) акру́глены (пра лік);
~ geréchnet кру́глым лі́кам
2. adv
1) прыблі́зна, каля́
2) наўко́л;
~ um die Welt вако́л све́ту;;
~ um die Uhr су́ткі, 24 гадзі́ны
3) адкры́та, напрасткі́, про́ста, без хі́трыкаў;
etw. ~ heráussagen сказа́ць што-н. адкры́та
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
schúldig a
1) вінава́ты;
sich ~ máchen правіні́цца;
éines Verbréchens ~ sein быць вінава́тым у здзяйсне́нні злачы́нства
2) нале́жны;
Geld ~ sein завінава́ціцца, запазы́чыцца (гро́шы);
was bin ich Íhnen ~? ко́лькі я Вам вінава́ты?;
mit ~er Hóchachtung з нале́жнай пава́гаю
3) абавя́заны;
~ sein, etw. zu tun быць абавя́заным што-н. зрабі́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Stáchel m -s, -n
1) джа́ла (пчалы)
2) шып, калю́чка;
j-m ein ~ im Áuge sein быць у каго́-н. як бяльмо́ на во́ку
3) во́стры жарт, з’е́длівасць;
éiner Sáche (D) den ~ néhmen* абясшко́дзіць што-н.;
◊
wíder den ~ löcken [lécken] супраціўля́цца (чаму-н.); пратэстава́ць (супраць чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Takt m -es, -e
1) такт;
im ~ géhen* ісці́ ў нагу́;
aus dem ~ kómmen* збі́цца з нагі́;
den ~ ángeben* [schlágen*] адбіва́ць такт
2) -(e)s такт, пачуццё та́кту;
den Takt verlétzen, gégen den ~ verstóßen* паво́дзіць сябе́ нетакты́чна [нетакто́ўна];
etw. nach ~ und Nóten tun* разм. рабі́ць што-н. дыхто́ўна [як след]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
übrig
1. a
1) аста́тні, які́ застае́цца;
im Übrigen адна́к, зрэ́шты
2) лі́шні;
ein Übriges tun* зрабі́ць больш чым трэ́ба;
ich hábe (nicht) viel für ihn ~ ён мне (не) ве́льмі даспадо́бы [сімпаты́чны];
~ bléiben* застава́цца (пра грошы і г.д.);
~ lássen* пакіда́ць (што-н. як астатак)
2. adv звыча́йна
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
vórlegen
1. vt (vor A) (па)кла́сці (што-н. перад кім-н., чым-н.);
ein Schloss ~ паве́сіць замо́к
2) падава́ць (напр., стравы);
órdentlich ~ разм. падмацава́цца, падсілкава́цца
3) пака́зваць (тавар)
4) прад’яўля́ць (дакументы);
j-m Frágen ~ задава́ць каму́-н. пыта́нні
5):
Témpo ~ паско́рыць тэмп [ху́ткасць]
2. ~, sich нахіля́цца ўпе́рад
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéhren
1. vt (j-m) забараня́ць (каму-н., што-н.); перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);
wer will es mir ~? хто мне мо́жа забарані́ць гэ́та?
2. vi (D) не дапуска́ць, не дазваля́ць (чаго-н.)
3. ~, sich (gegen, wider A) абараня́цца, барані́цца, адбіва́цца (ад каго-н.,чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
wéihen vt
1) рэл. асвяча́ць
2) пасвяча́ць;
j-n zum Príester ~ пасвяці́ць каго́-н. у сан святара́
3) (D) адкрыва́ць (каму-н. што-н.), дзялі́цца (з кім-н., чым-н.);
sich éiner Sáche (D) ~ высок. прысвяча́ць сябе́ яко́й-н. спра́ве;
dem Úntergang gewéiht асу́джаны на (па)гі́бель
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
accept
[əkˈsept]
1.
v.t.
1) прыма́ць
I accept your gift gratefully — Прыма́ю ваш падару́нак з удзя́чнасьцяй
2) згаджа́цца, пагаджа́цца
to accept a proposal — згадзі́цца на прапано́ву
to accept the fact — пагадзі́цца з фа́ктам
3) прызнава́ць праўдзі́вым, ве́рыць
The teacher won’t accept your excuse — Наста́ўнік не паве́рыць тваёй адгаво́рцы
to accept a doctrine — прызна́ць дактры́ну праўдзі́вай
4) заліча́ць
The teacher has accepted my paper — Наста́ўнік залічы́ў маю́ пра́цу
5) акцэптава́ць (падпіса́ць і згадзі́цца заплаці́ць) вэ́ксаль
2.
v.i.
згаджа́цца на што
I was invited and I accepted — Мяне́ запрасі́лі, і я згадзі́ўся
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
aim
[eɪm]
1.
v.t.
прыцэ́льваць, накіро́ўваць, скіро́ўваць
to aim a gun — прыцэ́льваць гарма́ту
to aim a talk (speech) at — скірава́ць гу́тарку да каго́, гавары́ць да каго́
2.
v.i.
1) цэ́ліцца, прыцэ́львацца
2) імкну́цца да чаго́; стара́цца
She aims for perfection — Яна́ імкне́цца да даскана́ласьці
We aim to please — Мы стара́емся дагадзі́ць
3) informal наме́рвацца, мець наме́р; зьбіра́цца
I aim to go — Зьбіра́юся пайсьці́
3.
n.
1) прыцэ́льваньне n.
2) прыцэ́л -у m.
to take aim (at) — браць на прыцэ́л, прыцэ́львацца, нацэ́ліцца на каго́-што
3) мэ́та f.; наме́р -у m.
•
- take aim
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)