Takt m -es, -e

1) такт;

im ~ ghen* ісці́ ў нагу́;

aus dem ~ kmmen* збі́цца з нагі́;

den ~ ngeben* [schlgen*] адбіва́ць такт

2) -(e)s такт, пачуццё та́кту;

den Takt verltzen, ggen den ~ verstßen* паво́дзіць сябе́ нетакты́чна [нетакто́ўна];

etw. nach ~ und Nten tun* разм. рабі́ць што-н. дыхто́ўна [як след]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)