Verbum

выкіда́ць, выкі́дваць, вы́кінуць

1. hináuswerfen* vt, hináusschmeißen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heráuswerfen*, heráusschmeißen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць), wégwerfen* vt;

выкіда́ць з вакна́ zum Fénster hináuswerfen*;

выкіда́ць за борт тс. перан. über Bord wérfen*;

2. разм. (выпусціць у продаж) wérfen* vt;

выкіда́ць тава́ры на ры́нак Wáren auf den Markt wérfen*;

3. (выключыць, выкрасліць) stréichen* vt;

4. (выгнаць) hináusjagen vt;

выкіда́ць каго-н на ву́ліцу j-n auf die Stráße sétzen;

◊

выкіда́ць што-н з галавы́ sich etw. aus dem Kopf schlágen*

пла́ванне н.

1. спарт. Schwímmen n -s;

фігу́рнае пла́ванне Figúrenschwímmen n;

вучы́ць каго-н. пла́ванню j-m das Schwímmen béibringen*;

пла́ванне на баку Séitenschwimmen n;

пла́ванне на спі́не Rückenschwimmen n;

пла́ванне бра́сам Brústschwimmen n;

пла́ванне кро́лем kráulen vi;

2. (на караблях) Schífffahrt f -; Séefahrt f (па моры);

далёкае пла́ванне gróße Fahrt, Férnfahrt f;

кабата́жнае пла́ванне Küstenschifffahrt f;

вучэ́бнае пла́ванне Áusbildungsfahrt f;

кругасве́тнае пла́ванне Wéltreise f -, Réise um die Welt; Wéltumsegelung f - (на ветразях);

пла́ванне пад ве́тразямі Ségeln n -s;

адпра́віцца ў пла́ванне in See stéchen*

сачы́ць

1. fólgen vi (s) (за кім-н. D), verfólgen vt;

сачы́ць вача́мі за кім-н. j-n (A) mit den Augen verfólgen;

2. (назіраць за кім-н, чым-н.) beóbachten vt; ein Áuge auf j-n háben; bespítzeln vt (шпіёніць);

3. (клапаціцца аб кім-н, чым-н, даглядаць каго-н.) sórgen vi (für A), áufpassen vi (auf A), Acht gében* (auf A);

сачы́ць за рабо́тай машы́ны die Arbeit éiner Maschíne überwáchen;

сачы́ць за тым, каб … dafür sórgen, dass …;

сачы́ць за сабо́й Wert auf sein Äußeres légen

адысці́

1. (пакінуць) sich zurückziehen*, wéggehen* vi (s);

2. (пра цягнік і г. д.) ábfahren* vi (s);

3. (адхіліцца) ábkommen* vi (s), ábweichen* vi (s) (ад чаго-н. von D);

4. (парваць сувязь) sich entfrémden (ад каго-н., чаго-н. D); sich ábwenden* (von D);

5. (адваліцца) ábgehen* vi (s), ábfallen* vi (s); sich áblösen;

6. (скончыцца, мінуць) vorübergehen* vi (s), zu Énde sein;

7. (ажыць, адтаць) wíeder zu sich kómmen*, wíeder áufleben; wíeder warm wérden;

8. (перайсці ва ўласнасць каму-н.) j-s Éigentum wérden

збіць

1. ábschlagen* vt, herúnterschlagen* vt; úmwerfen* vt (перакуліць);

збіць з ног zu Bóden wérfen*; úmstoßen* vt; über den Háufen rénnen*;

збіць самалёт ein Flúgzeug ábschíeßen* [zum Ábsturz bríngen*];

2. (заблытаць) verwírren vt, írremachen аддз. vt; aus dem Konzépt bríngen*;

3. (цвікамі і г. д.) zusámmenschlagen* vt, zusámmennageln vt;

4. разм. (стаптаць) ábtreten* vt; schíef tréten* vi;

збіць абца́сы die Ábsätze ábtreten* [schief tréten*];

5. (масла) schlágen* vt, rühren vt, búttern vt;

◊

збіць цану́ den Preis drücken;

збіць го́нар з каго-н. j-m den Hóchmut áustreiben*