drängen

1. vt, vi (gegen A) напіра́ць (на што-н.); цясні́ць;

j-n an die Wand ~ прыці́снуць каго́-н. да сцяны́

2) падганя́ць; nemand drängt uns ніхто́ нас не го́ніць;

die Zeit drängt час не чака́е

2. ~, sich шту́рхацца, то́ўпіцца;

sich durch die Mnge ~ праціска́цца праз нато́ўп;

sich in den Vrdergrund ~ працісну́цца напе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)