Fahrt f -, -en

1) язда́; пае́здка

2) прае́зд;

fréie ~ бяспла́тны прае́зд

3) ход, ху́ткасць (судна);

auf ~ géhen* адпра́віцца ў падаро́жжа;

in vóller ~ по́ўным хо́дам;

in ~ kómmen* раз’ю́шыцца, разбушава́цца; нала́дзіцца, увайсці́ ў каляі́ну;

in ~ sein быць у фо́рме, до́бра сябе́ адчува́ць;

éine ~ ins Bláue пае́здка без пэўнай мэ́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flott

1. a

1) плыву́чы, які́ пла́вае

2) вясёлы; бесшаба́шны;

ein ~er Tänzer до́бры танцо́р

3) ажыўлены;

er macht ~e Geschäfte яго́ спра́вы іду́ць до́бра

2. adv лі́ха, спры́тна, свабо́дна;

~ lében жыць на шыро́кую нагу́;

hier geht es ~ her тут ве́села, тут банке́т на ўве́сь свет

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

young

[jʌŋ]

1.

adj.

1) малады́, малале́тні

2) няпо́зьні, ра́ньні

The night was still young when they left — Яшчэ́ быў няпо́зьні ве́чар, калі́ яны́ пайшлі́

3) недасьве́дчаны, ма́ла спрактыкава́ны

I was too young in this trade — Я быў зама́ла дасьве́дчаны ў гэ́тай прафэ́сіі

2.

n.

1) маладня́к -у́ m., мо́ладзь f.

it’s very nice to be with the young — Ве́льмі до́бра быць з мо́ладзьдзю

2) the young, pl. — малады́я лю́дзі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

acquaintance

[əˈkweɪntəns]

n., pl. -ances

1) знаёмы -ага m., знаёмая f.

He had many acquaintances but few friends — Ён меў шмат знаёмых, а́ле ма́ла пры́яцеляў

2) знаёмства; ве́даньне n.

I have some acquaintance with French, but I do not know it well — Я крыху́ знаёмы з францу́скай мо́вай, але ня ве́даю яе́ до́бра

a man of wide acquaintance — чалаве́к з шыро́кімі знаёмствамі

•

- cultivate the acquaintance of someone

- make the acquaintance of

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

klében

1. vt кле́іць; нале́пліваць

2. vi (an D) прыліпа́ць (да чаго-н.);

der Leim klebt gut клей трыма́е до́бра;

an díeser Árbeit klebt viel Schweiß над гэ́тай рабо́тай прыйшло́ся папаце́ць;

an séinem Pósten klében трыма́цца за сваё ме́сца;

j-m éine Óhrfeige ~ груб. даць апляву́ху [по́ўху] каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Streich m -(e)s, -e

1) уда́р;

j-m éinen ~ versétzen нане́сці ўдар каму́-н.;

zu éinem ~ áusholen размахну́цца (для ўдару)

2) вы́хадка, штука́рствы, дураслі́васць;

j-m éinen ~ spíelen (па)жартава́ць з каго́-н.;

Sie máchen ja schöne ~e! няма́ чаго́ каза́ць, Вы до́бра сябе́ паво́дзіце!;

ein lóser ~ сваво́льства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unterhálten* II

1. vt

1) падтры́мліваць (агонь; знаёмства і г.д.)

2) утры́мліваць (сям’ю і г.д.)

3) забаўля́ць (гаворкай)

2.~, sich

1) (mit D, über A, von D) гу́тарыць [размаўля́ць] (з кім-н. пра што-н.)

2) (mit D) забаўля́цца (чым-н.);

er hat sich gut ~ ён до́бра правёў час

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wáschen*

1. vt мыць; абмыва́ць (тс. тэх.);

sich (D) die Hände ~ мыць (сабе́) ру́кі;

etw. ~ lássen* адда́ць што-н. для мыцця́;

◊

j-m den Kopf ~ ≅ даць каму́-н. наганя́й

2. ~, sich мы́цца;

ich wásche mich kalt я мы́юся хало́днай вадо́й;

◊

das hat sich gewáschen разм. ≅ гэта до́бра [выда́тна] атрыма́лася

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

то́нкі dünn; fein; zart (пяшчотны, ласкавы); schlank (хударлявы, стройны);

то́нкі шоўк dünne Séide;

то́нкія па́льцы féine [zárte, schlánke] Fínger;

то́нкія ры́сы тва́ру féine (Gesíchts)züge;

то́нкі го́ лас féine [dünne, zárte] Stímme;

2. (далікатны) fein, verféinert;

то́нкі пах féiner [léichter] Gerúch;

◊

то́нкі смак féiner [áusgesuchter] Geschmáck;

3. (чуллівы – пра органы пачуццяў):

то́нкі слых schárfes [féines] Gehör;

◊

то́нкі намёк éine léise Ánspielung [Ándeutung]; ein Wink mit dem Záunpfahl (іран.);

4. (гнуткі, праніклівы) fein, spítzfíndig;

5. (які добра разбіраецца) то́нкі ро́зум schárfer Verstánd;

то́нкі зна́ўца profúnder Kénner;

то́нкі палі́тык gewíefter Polítiker

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

léiden*

1. vt

1) паку́таваць

2) цярпе́ць, дапуска́ць;

Scháden ~ цярпе́ць стра́ту;

j-n gut [gern] ~ können* [mögen*] до́бра ста́віцца да каго́-н.

2. vi

1) (an D, unter D, durch A) паку́таваць (ад чаго-н.)

2) (an D) хварэ́ць (чым-н., на што-н.);

únter etw. (D) ~ паку́таваць ад чаго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)