Verbum

schämen, sich (G, vor D) саро́мецца (чаго-н., каго-н.);

sich éiner Sáche (G) wégen [hálber] ~ саро́мецца чаго́-н.;

er schämte sich in Grund und Bóden [zu Tóde, in die Érde hinéin] ён гато́ў быў скрозь зямлю́ правалі́цца ад со́раму;

sich in die Séele hinéin ~ саро́мецца да глыбіні́ душы́

gléichen*

1. vt выраўно́ўваць, ураўно́ўваць

2. vi (D) быць падо́бным (да каго-н.);

das gleicht ihm ganz гэ́та якра́з падо́бна на яго́, гэ́та характэ́рна для яго́;

sie ~ einánder wie Tag und Nacht яны́ як зямля́ і не́ба, яны́ по́ўная проціле́гласць адзі́н друго́му

Rechte sub

1. f -n, -n пра́вая рука́;

zur ~n напра́ва

2. m, f -n, -n патрэ́бны чалаве́к;

an den ~n kómmen* [geráten*] папа́сці як раз да каго́ трэ́ба

3. n -n патрэ́бнае, адпаве́днае;

das ~ tréffen* выбра́ць [знайсці́] то́е, што трэ́ба; папа́сці ў кро́пку

rot

1. a

1) чырво́ны;

~ wérden, ~ ánlaufen*, ~en Kopf bekómmen* пачырване́ць (ад сораму і г.д.);

j-n ~ máchen прыму́сіць каго́-н. пачырване́ць

2) румя́ны

3) ры́жы, руды́ (пра валасы)

2. adv:

etw. ~ ánstreichen* пафарбава́ць што-н. у чырво́ны ко́лер; падкрэ́сліць [паме́ціць] што-н. чырво́ным

Sáttel m -s, Sättel

1) сядло́;

sich in den ~ schwíngen* уско́чыць на каня́ [у сядло́];

j-n aus dem ~ hében* вы́біць каго́-н. з сядла́;

◊

fest im ~ sítzen* перан. займа́ць трыва́лае стано́вішча

2) седлаві́на;

◊

er ist in állen Sätteln gerécht ён ма́йстар на ўсе ру́кі

Wut f - лю́тасць, раз’ю́шанасць;

mich páckte die ~ мяне́ ўзяла́ злосць;

in ~ geráten* раз’ю́шыцца;

~ auf j-n háben мець зло́бу на каго́-н.;

séine ~ an j-m áuslassen* спагна́ць сваю́ злосць на кім-н.;

sich in ~ réden разгарачы́цца, раз’ю́шыцца, раз’яры́цца (у час палемікі)

wühlen

1. vi

1) капа́ць, капа́цца;

nach Schätzen ~ шука́ць ска́рбаў;

in éiner Wúnde ~ верадзі́ць ра́ну

2) (gegen A) падбухто́рваць (супроць каго-н.)

2. vt рыць;

der Fluss wühlte sich ein néues Bett рака́ пралажы́ла сабе́ но́вае рэ́чышча;

◊

im Geld(e) ~ ≅ купа́цца ў граша́х

zúrichten vt

1) гатава́ць, прыгато́ўваць;

Spéisen ~ гатава́ць стра́вы

2) тэх. загато́ўваць, нарыхто́ўваць; апрацо́ўваць; абчэ́сваць (дрэва)

3) прыла́джваць, нала́джваць; пра́віць, выпраўля́ць; рыхтава́ць

4) разм. адлупцава́ць (каго-н.)

5) разм. запэ́цкаць, забру́дзіць;

du hast den Mántel ja schön zúgerichtet! іран. ну і размалява́ў [спэ́цкаў] ты паліто́

zúschlagen*

1. vt

1) закало́чваць, забіва́ць

2) зачыня́ць (з трэскам), зачыня́ць

3) камерц. прыбаўля́ць, дапла́чваць

4) (j-m) штурхну́ць, кі́нуць, пасла́ць удара́м (што-н. каму-н.)

5) (j-m) прырэ́заць (зямлю каму-н.)

2. vi (auf A) накі́нуцца з кулака́мі (на каго-н.)

jágen

1. vt

1) палява́ць

2) гнаць, прасле́даваць;

ein Pferd zu Tóde ~ загна́ць каня́ да сме́рці;

j-n in den Tod ~ увагна́ць каго́-н. у магі́лу;

sich (D) éine Kúgel durch den Kopf ~ пусці́ць сабе́ ку́лю ў лоб;

ein Eréignis jagt das ándere падзе́і ху́тка змяня́юць адна́ другу́ю;

j-n von Haus zu Haus ~ ≅ пусці́ць каго́-н. з то́рбай

2. vi імча́цца, гна́цца (за чым-н.);

nach Ábenteuern ~ шука́ць (сабе́) прыго́д;

damít kannst du mich ~ я і слу́хаць аб гэ́тым не жада́ю

3. ~, sich ганя́цца адзі́н за адны́м