Verbum

fern

1. a далёкі

2. adv далёка, удалечыні́;

von nah und ~ адусю́ль;

von ~ her здалёк(у);

von ~ betráchtet калі́ глядзе́ць здалёк;

~ bléiben* vi (s) адсу́тнічаць, не прысу́тнічаць; не ціка́віцца, не займа́цца (D – чым-н.);

dem Únterricht ~ bléiben не з’яві́цца на заня́ткі;

~ hálten* (von D) адхіля́ць, утры́мліваць (каго-н. ад чаго-н.); засцерага́ць (каго-н. ад чаго-н.);

~ hálten*, sich трыма́цца ўбаку́;

~ líegen* (D) быць неўласці́вым (каму-н.);

es liegt mir fern мне і ў галаву́ не пры́йдзе;

~ stéhen* (D) быць убаку́ (ад чаго-н.), быць далёкім (ад чаго-н.)