Verbum

ánsetzen

1. vt

1) ста́віць, падстаўля́ць;

das Glas ~ падно́сіць шкля́нку да ро́та

2) прымацо́ўваць;

Knöpfe ~ прышыва́ць гу́зікі

3) вызнача́ць, устана́ўліваць, назнача́ць

4) пачына́ць, бра́цца (за што-н.)

5):

fleisch ~ таўсце́ць, паўне́ць

2. vi

1) пачына́ць, спрабава́ць (што-н.)

2) асяда́ць, адклада́цца

3) бат. прыня́цца; распусці́цца

4) муз.:

ríchtig ~ браць пра́вільны тон

5) павялі́чвацца, расці́;

Sprösslinge ~ пуска́ць па́расткі

6):

etw. auf (A) ~ дамага́цца; дабіва́цца чаго́-н.;

er setzt es daráuf an ён таго́ і дамага́ецца

dabéi adv

1) пры гэ́тым [тым, ім, ёй, іх];

das Gúte ~ ist, dass… до́бра пры гэ́тым то́е, што…;

es ist nichts ~ гэ́та не ма́е значэ́ння; вы́рашана!, няха́й так і бу́дзе;

ich bin ~ я зго́дзен;

~ sein etw. zu tun* збіра́цца што-н. рабі́ць

2) да таго́ ж, ра́зам з тым;

er ist klug und ~ sehr gútmütig ён разу́мны і ра́зам з тым ве́льмі до́бры

3) каля́ (пры чым-н.); пры гэ́тым;

er war ~ ён быў [прысу́тнічаў] пры гэ́тым

doch

1. a

1) (з націскам) усё-такі, усё ж, адна́к, але́

2. prtc (пасля пытання з адмоўем) як жа, што ты [што вы]!; чаму́ ж не?;

Hast du kein Buch mit? Doch! У цябе́ няма́ з сабо́й кні́гі? – Што ты!

3. cj адна́к, але́;

er war müde, ~ máchte er sich an die Árbeit ён быў сто́млены, [але́] узяўся за рабо́ту

4. prtc ж, дык (часта не перакладаецца);

spréchen Sie ~ ! гавары́це ж!, дык гавары́це!;

nicht ~! дык не (ж)!

éinsetzen

1. vt

1) устаўля́ць, уса́джваць; упраўля́ць;

etw. in die Zéitung ~ памясці́ць што-н. у газе́це

2) садзі́ць (расліны)

3) (zu D, als A) прызнача́ць (кім-н.)

4) напру́жваць (сілы);

sein Lében ~ рызыкава́ць сваі́м жыццём

5) вайск. уво́дзіць у бой

6) укла́дваць (грошы ў прадпрыемства);

etw. zum Pfand ~ дава́ць што-н. пад зало́г

2. vi

1) пачына́цца (пра музыку, хваробу і г.д.); надыхо́дзіць (пра мароз і г.д.)

3. ~, sich (für A) заступа́цца (за каго-н.)

Kreuz n -es, -e

1) крыж;

das Róte ~ чырво́ны крыж;

etw. übers ~ légen пакла́сці што-н. крыж-на́крыж;

ein ~ schlágen*, das Zéichen des ~es máchen перажагна́цца;

ans ~ schlágen* [nágeln] раскрыжава́ць, укрыжава́ць

2) анат. паясні́ца

3) карт. жо́лудзі, крэ́сці

4) крыж, ця́жар, му́ка, паку́та;

sich in sein ~ schícken пако́рліва не́сці свой крыж, прыміры́цца з сваі́м лёсам

5) муз. дые́з;

◊

ein ~ über etw. (A) máchen паста́віць крыж на чым-н.; махну́ць руко́ю на што-н.

verstéhen*

1. vt

1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;

j-m etw. zu ~ gében* даць зразуме́ць каму́-н. што-н.

2) уме́ць (што-н. рабіць), разбіра́цца (у чым-н.);

von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;

er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;

verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?

2. ~, sich

1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца

2):

es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла

verwénden*

1. vt

1) ужыва́ць, скарыста́ць, прымяня́ць, тра́ціць;

etw. zu séinem Nútzen ~ скарыста́ць што-н. на сваю́ кары́сць;

viel Fleiß auf éine Árbeit ~ прыкла́сці мно́га намага́нняў у рабо́це

2) адво́дзіць (убок вочы);

er verwándte kéinen Blick [kein Áuge] vom Kind ён не спуска́ў вачэ́й з дзіця́ці

2. ~, sich (bei j-m für A) хада́йнічаць (перад кім-н. за каго-н., што-н.), прасі́ць (каго-н., за каго-н.), заступа́цца;

sich für éinen Vórschlag ~ адсто́йваць [абараня́ць] яку́ю-н. прапано́ву

ánlaufen*

1. vi (s)

1) пача́ць дзе́йнічаць, заве́сціся

2) прыбяга́ць

3) разбяга́цца

4) (gegen А) напада́ць; натыка́цца (на што-н.);

der néue film läuft an ідзе́ но́вы фільм

2. vt:

éinen Háfen ~ захо́дзіць у га́вань

behálten* vt

1) пакіда́ць (у сябе), захо́ўваць

2) запаміна́ць, па́мятаць;

im Áuge ~ мець на ўва́зе;

etw. bei sich (D) ~ пакіда́ць, захо́ўваць за сабо́й;перан. утаі́ць што-н.;

ich hábe es gut ~ я цвёрда гэ́та по́мню

erübrigen

1. vt захо́ўваць, зберага́ць, зэкано́міць;

Zeit ~ выйграва́ць час

2. vi застава́цца;

es erübrigt nur noch zu ságen застае́цца яшчэ́ то́лькі сказа́ць

3. ~, sich быць залі́шнім;

es erübrigt sich zu ságen, dass… залі́шне каза́ць, што…