Verbum

супрацьле́гласць ж.

1. філас., тс. перан. Gégensatz m -es, -sätze;

у супрацьле́гласць каму-н., чаму-н. im Gégensatz zu (D);

супрацьле́гласць інтарэ́саў Interéssengegensatz m;

2. (каго-н., чаго-н.) Gégenteil n -(e)s, -e; Gégensatz m, Gégensätzlichkeit f -;

ператвары́ць у сваю́ супрацьле́гласць ins Gégenteil úmschlagen*;

яна́ яго́ная поўная супрацьле́гласць sie ist das genáue Gégenteil von ihm

гара́ ж.

1. Berg m -(e)s, -e;

2. мн.:

го́ры (горны ланцуг) Gebírge n -s, -;

у го́ры ins Gebírge;

3. (куча) Háufen m -s, -;

◊

быць не за гара́мі nicht állzu weit sein;

стая́ць гаро́ю за каго-н. fest für j-n éinstehen*;

у мяне́ гара́ з плеч звалі́лася разм. mir ist ein Stein vom Hérzen gefállen

урэ́зацца

1. éindringen* vi (s), éinschneiden* vi (s); áufeinander stóßen*; (адзін у другі – пра цягнікі і г. д.);

урэ́зацца ў пясо́к (пра човен) auf Sand [auf Grund] stóßen*;

урэ́зацца ў нато́ўп in die Ménge éindringen*;

2. (надоўга запомніцца) sich éinprägen;

урэ́зацца ў па́мяць sich ins Gedächtnis éinprägen;

3. разм. (закахацца ў каго-н.) sich vergúcken, sich verknállen, sich vergáffen

хілі́цца

1. (нагінацца) sich néigen, sich béugen;

2. марск.; ав. krängen vi, kréngen vi, sich auf die Séite légen;

3. перан. (набліжацца даякой-н. мяжы) zúgehen* vi (s) (да чаго-н. D), führen vi (да чаго-н. zu D);

дзень хі́ліцца к ве́чару der Tag geht zu Énde [neigt sich dem Énde zu];

4. (туліцца, гарнуцца да каго-н.) sich ánschmiegen (an A)

жы́ла ж.

1. разм. (крывяносны сасуд) Áder f -, -n, Blútader f, Blútgefäß n -es, -e;

2. (сухажылле) Séhne f -, -n;

3. (у кабелі) Séele f -, -n;

4. горн. Áder f -, -n, Gang m -(e)s, Gänge;

залата́я жы́ла Góldader f;

ру́дная жы́ла Érzader f, Érzgang m;

◊

вы́цягнуць (усе́) жы́лы з каго-н. j-n bis aufs Blut quälen

запрасі́ць, запраша́ць éinladen* vt; áuffordern vt; bítten* vt;

запрасі́ць у го́сці (zu Besúch) éinladen*;

запрасі́ць урача́ да хво́рага den Arzt zum Kránken rúfen* [kommen lássen*];

запрасі́ць каго-н се́сці j-n bítten* [áuffordern], Platz zu néhmen;

запрасі́ць да стала́ [за стол] zum Éssen éinladen*; áuffordern, am Tisch Platz zu néhmen*;

запрасі́ць на та́нец zum Tanz áuffordern;

2. (цану) éinen (überhohten) Preis verlángen

націска́ць, наці́снуць

1. (цяжарам) áufdrücken vt, drücken vt, vi (на што-н. auf A); préssen vt (auf A) (моцна);

націска́ць на кно́пку (auf) den Knopf drücken;

2. разм. (уздзейнічаць) éinen Druck áusüben (на каго-н. auf A);

націска́ць на ўсе гу́зікі [педа́лі] álle Regíster zíehen*, álle Hébel in Béwegung sétzen;

3. (энергічна ўзяцца за што-н.) vorántreiben* vt; forcieren [-´si:-] vt

аге́ньчык м.

1. Flämmchen n -s; Líchtschimmer m -s, - (удалечыні);

2. перан. (бляск вачэй):

злы́я аге́ньчыкі бе́гаюць у яго́ вача́х séine Áugen blítzen vor Zorn;

3. (запал, уздым) Féuer n -s, -; Schwung m -(e)s;

◊

зайсці́ да каго-н.

на аге́ньчык j-n kurz áufsuchen [bei j-m vorbéischauen] (in déssen Fénster man Licht geséhen hat)

адле́гласць ж.

1. Ábstand m -(e)s, -stände; Entférnung f -, -en, Wéite f -, -n (далечыня);

на пэ́ўнай адле́гласці ад in éiniger Entférnung von (D);

адле́гласць па прамо́й Lúftlini¦e f -, -i¦en;

які́м кіру́юць на адле́гласці férngesteuert;

на адле́гласці стрэ́лу in Schússweite;

трыма́ць каго-н на адле́гласці sich (D) j-n vom Léibe hálten*; Distánz wáhren (zu D)